วันนั้นที่ซูหยุนอันไปที่ตระกูลเสิ่นแล้วเห็นทังอวี้ที่ผิดปกติอย่างเห็นได้ชัด เขายังคงบ่นอยู่ในใจว่า คนนี้ไม่ปกตินะ บ้าไปเต็มทีแล้ว
แต่หลังจากที่เขาหมดสติติดต่อกันสามวัน และช่วงนั้นต้องทนรับการโจมตีด้วยเครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์มากมายจากเสิ่นฮุ่ย ในที่สุดเขาก็...
ตั้งคำถามกับทังอวี้ เข้าใจทังอวี้ เป็นทังอวี้ และเหนือกว่าทังอวี้
ทังอวี้หลัง "กลายพันธุ์" เลือกที่จะไปหาเสิ่นเยว่โดยตรง แต่เขาไม่เหมือนกัน เขาอยากจะลอบสังหารซือเฉิงโย่ว
ซือเฉิงโย่วน่าตายจริง ๆ ไม่เพียงแต่ล้างสมองเสิ่นเยว่ให้คิดแปลก ๆ จนเธอเลือกฆ่าตัวตาย เกิดใหม่อีกครั้งยังสามารถอยู่กับเสิ่นเยว่อย่างมีความสุขได้อีก เขามีสิทธิ์อะไร?!
ซูหยุนอัน ในฐานะชายดีงามผู้เฝ้ามองเสิ่นเยว่เติบโตในดินแดนปีกหัก ตอนนี้แค่นึกถึงซือเฉิงโย่วก็โกรธจนตัวสั่น
"ความทรงจำกับร่างกายของนายยังหลอมรวมกันไม่สมบูรณ์ ฉันแนะนำว่าอย่าเพิ่งคิดเรื่องไร้สาระ รักษาอารมณ์ให้มั่นคงไว้ก่อน" เสียงเรียบเฉยของเสิ่นฮุ่ยดังมา ทำให้ซูหยุนอันลืมซือเฉิงโย่วไปชั่วขณะ
เขาถึงได้รู้ว่าร่างกายของตัวเองขยับไม่ได้แม้แต่น้อย และจากความรู้สึกแล้ว ร่างกายของเขาน่าจะถูกเชื่อมต่อกับอะไรหลายอย่าง
ใช้เวลาอยู่พักใหญ่ในการแยกแยะชีวิตสองช่วงที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ซูหยุนอันก็เงียบลง ร่างกายก็ไม่สั่นด้วยความโกรธอีกต่อไป
"ฉันเป็นอะไรไป?"
ในสายตาของซูหยุนอันไม่มีเงาของเสิ่นฮุ่ย แต่เขากลับได้ยินเสียงหัวเราะเยาะของเสิ่นฮุ่ยอย่างชัดเจน