วันนั้นทังอวี้กลับมาพร้อมไอศกรีม อย่างที่ซือเฉิงโย่วพูดไว้จริงๆ มีคนรอเขากลับบ้านอยู่ที่บ้าน
พอเห็นไอศกรีม คุณแม่ยิ้มอย่างมีความสุข: "ซื้อมาให้คนเล็กกับคนเล็กเหรอ?"
ทังอวี้มองหน้ายิ้มของคุณแม่ พยักหน้า: "อื้ม"
วันนั้น ไม่ใช่แค่คุณแม่ ถึงกับเจ้าตัวแสบสองคนนั้นก็ยิ้มอย่างมีความสุขด้วย
ทังอวี้เพิ่งค้นพบว่า ซือเฉิงโย่วน่ะเรื่องอื่นอาจจะไม่เก่ง แต่เรื่องการปลอบคน ความคิดที่ให้มามันดีจริงๆ ไม่อาจเถียงได้
เขาตัดสินใจว่า ต่อไปกลับบ้าน จะซื้อของติดไม้ติดมือกลับมาให้คนในครอบครัวทุกครั้ง
ระหว่างทานข้าว ทังอวี้มองเด็กสองคนที่ยังไม่โตเต็มที่ตรงหน้า นึกถึงคำพูดแรกที่พวกเขาพูดตอนมาหาเขาในความทรงจำ: "แกยังอยู่อีกเหรอ ยังไม่ตายอีก?"
แล้วครั้งนั้น เขาก็ฆ่าญาติคนสุดท้ายสองคนของเขาบนโลกนี้ด้วยมือตัวเอง
แล้วครั้งนี้ล่ะ?
"พวกเธอ เกลียดฉันไหม?" ทังอวี้ถามขึ้นมาทันที