มาร์ธาถูกบังคับให้ใช้ชีวิตแบบสาวติดบ้านกับเสิ่นเยว่ กินข้าวสามมื้อที่ตึกหนึ่ง
เพราะต้องพักฟื้น มาร์ธาจึงออกกำลังกายไม่ได้ ต่อยหมัดไม่ได้ ออกไปอวดเก่งก็ไม่ได้ ได้แต่จับเสิ่นเยว่มาเป็นที่ระบาย
ตั้งแต่โครงสร้างอำนาจในเรือนจำ ไปจนถึงว่าผู้กุมอำนาจแต่ละตึกเป็นพวกยังไง แถมยังบอกความลับเล็ก ๆ ของผู้กุมอำนาจตึกแปดให้เสิ่นเยว่ฟังว่าใส่แต่กางเกงในสีแดง
“รู้ไหมว่าทำไมเมื่อวานพอผู้พิทักษ์ของฉันบาดเจ็บ ฉันถึงต้องไป” จู่ ๆ มาร์ธาก็เปลี่ยนเรื่อง จากที่พูดว่าผู้กุมอำนาจตึกเจ็ดเป็นโรคจิตหลงตัวเอง มาถึงเรื่องเมื่อวาน
เสิ่นเยว่ส่ายหัว เรื่องต้องใช้สมองคิดแบบนี้ ปกติเธอไม่ค่อยถนัด
มาร์ธาถามลอย ๆ “ยังจำเรื่องกระแสเงินทุนของแดนสยายปีกสยายได้ไหม”
เสิ่นเยว่พยักหน้า
มาร์ธาบอก “พูดซ้ำอีกรอบซิ”
มาร์ธาเพิ่งเล่าเรื่องนี้ให้เสิ่นเยว่ฟังไม่นาน เสิ่นเยว่จึงไม่ต้องพยายามนึกอะไรเลยก็ตอบได้ “นักโทษตึกหนึ่ง บางคนมีคนคุ้มกัน บางคนมีคนอยากฆ่า
แดนสยายปีกสยายตัดขาดจากโลกภายนอก ป้องกันแน่นหนา บุกเข้ามาจากข้างนอกไม่ได้ ดังนั้นไม่ว่าจะคุ้มกันหรือฆ่า ล้วนต้องพึ่งพาคนในเรือนจำ
ตึกสองมีคนที่ส่งมาจากข้างนอกให้เป็นผู้ลอบสังหาร และผู้พิทักษ์ก็เหมือนกัน พวกเขามีเงินทุนสนับสนุนจากข้างนอก ตึกสามอาศัยความสามารถด้านข่าวกรอง ขายข่าวในเรือนจำ แถมยังขายข่าวให้ข้างนอกด้วย แถมยังได้ข่าวจากข้างนอกมาอีก
ตึกสี่คานอำนาจตึกสอง ไม่ให้เรือนจำถูกควบคุมโดยคนข้างนอกเบ็ดเสร็จ