ซั่งจวินอวี่ไม่ได้ตอบทันที แต่หันไปมองเสิ่นเยว่เป็นคนแรก เขารู้ว่าไม่ว่าเขาจะทำอะไร เสิ่นเยว่จะช่วยและปกป้องเขา เพราะเสิ่นเยว่ชอบเขา และนี่ก็คือสิ่งที่เสิ่นเยว่ติดค้างเขา
เขาชอบเห็นเสิ่นเยว่ทุกข์ทรมานเพราะเขา นั่นคือราคาที่เสิ่นเยว่ต้องจ่ายที่บังคับขังเขาไว้ข้างตัว
แต่ที่ทำให้ซั่งจวินอวี่แปลกใจคือ คราวนี้เสิ่นเยว่เงียบกริบ ไม่ได้โผเข้ามาแบกรับทุกอย่างไว้เองเพื่อแก้ตัวให้เขาเหมือนเมื่อก่อน แถมยังไม่แม้แต่จะมองเขา สีหน้าก็ไร้อารมณ์ใด ๆ ราวกับทุกสิ่งรอบตัวไม่เกี่ยวอะไรกับเธอเลย
ว่าแต่ เมื่อกี้พี่ชายของเสิ่นเยว่ก็บอกจริง ๆ ว่าเสิ่นเยว่หลังจากออกจากโรงเรียนมาก็ไม่พูดอะไรเลย
แต่ซั่งจวินอวี่เชื่อมาตลอดว่าตัวเองพิเศษในใจเสิ่นเยว่ เสิ่นเยว่ไม่มีทางทอดทิ้งใครก็ไม่มีทางปล่อยมือจากเขา ดังนั้นเขาจึงไม่ตอบ ได้แต่รอให้เสิ่นเยว่แก้ตัวให้เขา
ยังไงซะ ถ้าเสิ่นเยว่ไม่ช่วยเขา พอเขาถูกลงโทษ เสิ่นเยว่ต้องทุกข์ใจกว่าเขาแน่นอน
เสิ่นอี้เฉินผ่านสมรภูมิมามาก แทบจะมองออกในแวบเดียวว่าซั่งจวินอวี่คิดอะไรอยู่ นี่ยิ่งทำให้เขามุ่งมั่นที่จะเขี่ยตระกูลซั่งออกจากตระกูลเสิ่นให้ราบคาบ
ตระกูลซั่งได้จากตระกูลเสิ่นมามากเกินไป จนกลายเป็นความเคยชินว่าสมควรจะได้ ไม่มีสำนึกเรื่องขอบเขตแม้แต่น้อย
เขาดึงเสิ่นเยว่ไปข้างหลังตัวเอง บังเสิ่นเยว่ไว้มิดชิด อยู่ในท่าปกป้อง พูดกับซั่งจวินอวี่อย่างไม่เกรงใจว่า "อย่ามองเสิ่นเยว่ ฉันกำลังถามนาย"
พ่อแม่ตระกูลซั่งตอนนี้เข้ามาประจบด้วยใบหน้ายิ้มแป้น พวกเขารู้ว่าตอนนี้เสิ่นอี้เฉินคือผู้กุมอำนาจของกลุ่มตระกูลเสิ่น น้ำเสียงก็ยิ่งระวังขึ้น "คุณชายใหญ่เสิ่น มีอะไรเข้าใจผิดกันหรือเปล่าคะ? จวินอวี่เด็กคนนี้พวกเรารู้ดี ปกติถึงเขาจะไม่ค่อยแสดงออก แต่เขารักและดูแลเยว่เยว่น้องสาวคนนี้จริง ๆ จวินอวี่ว่าไง มีอะไรเข้าใจผิดรีบอธิบายให้พี่ชายเสิ่นฟังชัด ๆ สิ"
ซั่งจวินอวี่หันไปมองทางเสิ่นเยว่โดยจิตใต้สำนึกอีกครั้ง แต่เสิ่นเยว่ถูกเสิ่นอี้เฉินบังไว้แล้ว รับส่งสัญญาณทางสายตาของเขาไม่ได้เลย
นี่เป็นครั้งแรกที่ซั่งจวินอวี่เจอทางตันแบบนี้ หลังจากถูกเสิ่นเยว่ "เกาะแกะ"