โจวเสวี่ยเจิงได้ยินคำพูดนี้ จู่ ๆ ขอบตาก็แดงเรื่อ ดูน่าสงสารน่าเอ็นดูเป็นที่สุด สามารถกระตุ้นความต้องการปกป้องของผู้คนได้อย่างแรงกล้า
แต่ประหลาดที่เธอกลับไม่ปล่อยให้น้ำตาหยดลง ตรงกันข้ามกลับหันหลังไป เช็ดไปที่ดวงตาสองสามที แล้วหันกลับมาเผยรอยยิ้ม
โพสท่าดอกไม้ขาวผู้แข็งแกร่งได้เต็มประตู
หลีซิงมองไม่ไหวแล้ว แต่เมื่อนึกถึงว่าเจียงซื่อเหวินอยู่ในเหตุการณ์ สุดท้ายเขาก็ไม่ได้มีปฏิบัติการที่เป็นรูปธรรม เพียงแต่พูดกับทีมผู้กำกับว่า “เมื่อกี้ไม่ได้กำลังพูดถึงอาหารเช้าอยู่หรือ เดี๋ยวนี้มารับภารกิจได้หรือยัง ภารกิจนี้ช่วยคนอื่นทำได้หรือเปล่า”
ผู้กำกับยิ้มอย่างใจดี “เราดูแค่ผลสำเร็จของภารกิจ ไม่สืบคนทำ”
เสิ่นซวงอี้ฟังจบแล้วไม่รีบไปรับภารกิจจากทีมรายการ แต่จู่ ๆ ก็ถามว่า “อีสเตอร์เอ้กวันนี้คืออะไร”
ผู้กำกับยิ้มอย่างลึกลับ “จุดประสงค์หลักของวันนี้คือบ่มเพาะความสามารถในการใช้ชีวิตด้วยตัวเองของทุกคน ดังนั้นหัวข้ออีสเตอร์เอ้กก็เกี่ยวข้องกับการเอาตัวรอดด้วย”
ผู้กำกับแนะนำพลาง ก็มีทีมงานค่อย ๆ แบกกล่องเหล็กใบหนึ่งออกมาอย่างระมัดระวัง แม้ทุกคนจะมองไม่เห็นของข้างใน แต่จากท่าทางและการกระทำของทีมงานก็เข้าใจได้ว่าข้างในเป็นสิ่งที่อันตรายมาก ๆ