ซือเฉิงโย่ว กำลังร้องไห้
เสิ่นเยว่ใช้เวลาทั้งหมด 10 วินาทีกว่าจะยอมรับความจริงข้อนี้ได้
ซือเฉิงโย่วเป็นคนแบบไหนกัน
ถ้าก่อนคืนนี้มีคนถามเสิ่นเยว่คำถามนี้ เธอจะต้องตอบว่า ซือเฉิงโย่วเป็นคนที่น่ากลัว เขาสมบูรณ์แบบเกินไป รู้ไปหมดทุกอย่าง หาช่องโหว่แม้แต่นิดเดียวไม่ได้
แต่ตอนนี้ เธอไม่แน่ใจแล้ว
เธอเคยสงสัยว่าสิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้าตอนนี้อาจเป็นแผนการของซือเฉิงโย่ว อาจเป็นสิ่งที่เขาจงใจให้เธอเห็น แต่เมื่อสายตาของเธอไปตกที่รอยแดงบนแขนของซือเฉิงโย่วที่เพิ่งถูกเธอกัดไว้เมื่อกี้ เธอกลับไม่สามารถแน่ใจได้อีกต่อไป
ร่างกายของซือเฉิงโย่ว ดูจะบอบบางเกินไปจริงๆ
ครั้งที่แล้วมือของเขาก็เย็นเหมือนกัน
เสิ่นเยว่มองไปที่หางตาของซือเฉิงโย่ว สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไร แค่หันหน้าไปที่ห้องเก็บของเพื่อหาถูกยาที่เธอเผอิญเห็นมาก่อนหน้านี้
ตอนนั้นที่เสิ่นเยว่เจอถูกยานี้ เธอสังเกตเห็นว่าของข้างในดูเหมือนจะถูกใช้บ่อยเกินไปหน่อย คิดไปเองว่าเป็นซือเฉิงโย่วใช้ให้คนอื่น แต่ตอนนี้ดูจากบาดแผลที่มือเขาแล้ว เห็นได้ชัดว่าซือเฉิงโย่วใช้เองต่างหาก
เสิ่นเยว่ถือถูกยากลับมาที่ห้องนอนของซือเฉิงโย่ว ตอนนี้ขวดเหล้าในมือเขาเหลืออีกครึ่งหนึ่งแล้ว ขณะที่แขนซ้ายมีบาดแผลใหม่เพิ่มอีกหนึ่งรอย สีแดงของเลือดบนผิวหนังเขาดูสะดุดตาเป็นพิเศษ ค่อยๆ หยดลงมาตามแขน