ถึงจะเป็นคุณหนูตัวปลอมก็จะขอปล่อยจอยอย่างกล้าหาญ

ตอนที่ 46 พี่รองคือพี่ชายแท้ ๆ ของหนู

6 นาที· 1.5K คำ

ผู้กำกับใหญ่คิดว่าคำพูดที่เพิ่งพูดไปนั้นออกมาจากใจมาก ไม่ได้หวังว่าจะซึ้งใจทุกคน แต่ซึ้งใจสักสี่ในสิบก็น่าจะมีบ้าง

แต่ไม่คิดเลยว่า พอเขาพูดจบด้วยสีหน้าท่าทางเต็มที่ แล้วเงยหน้าขึ้นมา ถึงได้เห็นว่าคอมเมนต์ในไลฟ์เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

[? จะให้ฉันเลียนแบบยังไงบอกที?]

[ฉันสงสัยว่าคุณกำลังดูถูกไอคิวฉัน และฉันมีหลักฐาน]

[มีวันนี้ดีกว่า เลือกวันไม่ได้หรอก ผู้กำกับลองทำให้ผมดูก่อนสิ]

[ไม่ต้องพูดถึงเลียนแบบเลย ฉันแค่รู้สึกว่าตัวเองคงไม่คู่ควรจะเล่นแบล็คแจ็คอีกตลอดชีวิต ฮือออ]

[? คุณคิดว่าฉันเป็นใคร ฉันจะเอาอะไรไปเลียนแบบ?]

ผู้กำกับอึ้งไปชั่วขณะ คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วถอนหายใจโล่งอกอย่างแรง "เลียนแบบไม่ได้นี่ดีมากเลยครับ ดีมาก ๆ ดีมาก ๆ"

ผู้กำกับที่ถอนหายใจเสร็จก็รีบตัดไลฟ์ทันที ตราบใดที่เขาตัดไลฟ์เร็วพอ เสียงบ่นของคนดูก็ตามไม่ทัน

ผู้กำกับเพิ่งนั่งลง สตาฟข้าง ๆ ก็ร้องอุทานขึ้นมาอีก

"ผู้กำกับ มีคนโดเนทมาสิบครั้ง 100,000..."

ผู้กำกับไม่แม้แต่จะยักคิ้ว "ก็พี่ใหญ่ตระกูลเสิ่นอีกแล้วสิ..."

"ไม่ใช่พี่ใหญ่ตระกูลเสิ่น! เป็นอีกคนชื่อว่า เยว่เป่าคือสมบัติของผม..."

ตอนที่หนุ่มสตาฟอ่านชื่อนี้ออกมา รู้สึกอายอย่างบอกไม่ถูก คนที่ตั้งชื่อนี้คงกล้าดีจริง ๆ

ไม่ใช่คุณแซ่เสิ่น? แบบนี้ก็ดีน่ะสิ ผู้สนับสนุนรายใหม่ปรากฏตัวแล้ว จะหยุดนิ่งอยู่ได้ยังไง

"คอมเมนต์ที่เขาโดเนทคืออะไร?"

"คอมเมนต์คือ หวังว่าทีมงานจะคิดเกมที่พึ่งดวงล้วน ๆ แล้วพนันกับเป่าเยว่อีกสักตา"

ผู้กำกับลูบเคราที่ไม่มีอยู่จริง "นี่มัน..."

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป