ไม่กี่วันก่อน เย่อิ๋นถามแม่ว่า ถ้าตัวเองรู้สึกว่าผู้หญิงคนหนึ่งสวยมาก เป็นเพราะอะไร
แม่ของเขาบอกว่า การรักสวยรักงามเป็นธรรมชาติของคน ถ้าแค่รู้สึกว่าผู้หญิงคนหนึ่งสวย ก็ชมเธอไปเลย คำชมที่จริงใจทำให้คนเรารู้สึกดีจากก้นบึ้งของหัวใจ
แต่ถ้านอกจากรู้สึกว่าเธอสวยแล้ว ยังอยากเข้าใกล้เธอ ก็ไม่ใช่แค่ชมเธอ ต้องระวังอย่าทำเรื่องที่เธอไม่ชอบด้วย
ส่วนวาสนาอย่างอื่น ก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของโชคชะตา
เย่อิ๋นเข้าใจคำพูดนี้แบบกึ่ง ๆ กลาง ๆ แต่เขาก็เข้าใจเรื่องหนึ่ง ชัดเจนเลยว่า เสิ่นเยว่แข่งกับเขาเพื่อที่จะได้ร้องไห้ และถ้าจะทำให้เสิ่นเยว่ร้องไห้ออกมาได้ เขาก็ต้องชนะการแข่งให้ได้
ตั้งแต่เด็กจนโต เย่อิ๋นผ่านการแข่งขันมาเยอะแยะ แต่ไม่ว่าจะแข่งอะไร เขาก็รู้สึกว่ามันช่างแม่งเหอะ ชนะได้ก็ชนะ ชนะไม่ได้ก็ช่างมัน ยังไงเขามาก็มาแบบถือคติเรียนรู้ หาความรู้เพิ่มอีกหน่อยก็คือกำไร
แม้ว่าลึก ๆ ในจิตใต้สำนึกของเขาเองก็รู้ดีว่า เขาไม่มีทางแพ้
ครั้งนี้ก็นึกว่าจะเป็นเหมือนเดิม
เย่อิ๋น: [แข่งอะไร?]
ขาวอ้วนกลม: [เร็วเข้า มาแข่งคิดเลขในใจกับเย่อิ๋น!!!! เมื่อวานฉันดูรายการกับพี่สาว เสิ่นเยว่คิดเลขในใจโคตรเจ๋งเลย!]
เกาชิน: [ใช่ตอนหาเงินรึเปล่า?]
ขาวอ้วนกลม: [ใช่ ๆ ๆ! เธอก็ดูมาด้วยเหรอ?]
เกาชิน: [ดู พ่อฉันบอกว่าตอนนั้นเข้าข่ายผิดกฎหมายแรงมาก ดูไปก็หวาดเสียวไป]
ขาวอ้วนกลม: [เธอนี่มันเซ็งจริง ๆ]
เกาชิน: [แต่ตอนนั้นเสิ่นเยว่โคตรเทพจริง ๆ นะ ไม่ใช่แค่คิดเลขในใจ จำเก่งขนาดนั้นก็สุดยอดแล้ว]
ชิงเสี่ยวอวี้: [เร็วเข้า ๆ !! ก็แข่งคิดเลขในใจกับเย่อิ๋นนั่นแหละ!! เย่อิ๋น นายคงไม่กล้าหรอกใช่ไหม!]