ตอนนี้ยังเช้าอยู่ นักโทษส่วนใหญ่กำลังเข้าแถวฟังคำสั่งอยู่ เสิ่นเยว่เดินไปบนถนนก็แทบไม่เห็นผู้คนเลย
ทังอวี้พูดไม่หยุดปาก บอกว่าไม่กี่วันมานี้เขาเปิดประตูเรือนจำไปกี่ครั้ง มีนักโทษใหม่เข้ามากี่คน พวกนั้นหน้าตาเป็นยังไง บลา ๆ ๆ แล้วจู่ ๆ เขาก็เปลี่ยนเรื่องถามขึ้นมาว่า "ได้ยินว่าช่วงนี้ซือเฉิงโย่วไม่ได้มาสนใจเธอเลย สมแล้วที่เขาแค่คิดจะเล่น ๆ กับเธอแค่วูบหนึ่ง พอเล่นจนเบื่อก็ทิ้งเธอไป ไหนบอกให้เธอตามฉันมาตั้งแต่แรกดีกว่าแล้วไง เธอก็ไม่เชื่อฉันเอง"
เสิ่นเยว่ฟังทังอวี้พูดพล่อย ๆ ราวกับพูดไปเรื่อยเปื่อย จู่ ๆ ก็สังเกตเห็นจุดที่ขัดกันอย่างหนึ่ง
ซือเฉิงโย่วบอกเธอมาโดยตลอดว่า ดินแดนปีกหักแห่งนี้ไม่มีอะไรเป็นความลับ ขอแค่เธอทำอะไรลงไป คนอื่นก็จะรู้กันอย่างรวดเร็ว
แต่ทำไมที่ฟังจากคำพูดของทังอวี้เมื่อครู่นี้ ดูเหมือนเขาจะไม่รู้เกี่ยวกับข้อตกลงระหว่างเธอกับซือเฉิงโย่วเลย?
เรื่องนี้มันก็เป็นเรื่องธรรมดามาก ๆ เพราะถึงแม้ดินแดนปีกหักจะไม่มีอะไรเป็นความลับ แต่ข้อมูลทุกอย่างก็ต้องใช้เงิน ถ้าไม่มีเงินก็เป็นได้แค่กบในกะลาครอบ เห็นอะไรก็คิดว่านั่นคือทั้งหมด
แต่เรื่องแบบนี้กับทังอวี้มันกลับไม่ปกติ โดยเฉพาะเมื่อมันเกี่ยวกับซือเฉิงโย่วด้วยแล้ว ยิ่งไม่ปกติเข้าไปใหญ่
เสิ่นเยว่เข้าใจจากคำพูดของทังอวี้เมื่อครู่ว่า ทังอวี้ต้องซื้อข้อมูลของเธอกับซือเฉิงโย่วอย่างแน่นอน ไม่อย่างนั้นเขาไม่รู้ได้ยังไงว่าไม่กี่วันมานี้เธออยู่ที่ตึกหมายเลขแปด และไม่รู้ได้ยังไงว่าซือเฉิงโย่วไม่ได้เจอหน้ากับเธอมาหลายวันแล้ว...
สมองของเสิ่นเยว่เริ่มประมวลผลคำพูดทั้งหมดที่ทังอวี้พูดตั้งแต่วินาทีที่เขาปรากฏตัวจนถึงตอนนี้ แล้วพบว่าข้อมูลเกี่ยวกับตัวเธอทั้งหมดในปากของเขานั้นแม่นยำมาก แต่สำหรับซือเฉิงโย่วนั้นกลับคลุมเครืออย่างยิ่ง