ร้านอาหารที่ใกล้ตึกหกที่สุดคือร้านอาหารสาม ตอนที่เสิ่นเยว่กับซือเฉิงโย่วไปถึง ในร้านก็มีคนจำนวนไม่น้อยแล้ว
ร้านอาหารสามนั้นต่างจากร้านอาหารหนึ่งที่ตกแต่งประณีตไปทุกซอกทุกมุม ตรงที่มีเพียงไม่กี่ห้องส่วนตัวระดับสูงเท่านั้น ที่เหลือทั้งหมดวางโต๊ะไว้ในห้องโถงใหญ่
โต๊ะของร้านอาหารสามก็มีขนาดเพียงครึ่งเดียวของโต๊ะร้านอาหารหนึ่ง แต่กลับรองรับนักโทษได้มากกว่าในเวลาเดียวกัน
ที่ร้านอาหารหนึ่ง ส่วนใหญ่เป็นนักโทษตึกหนึ่งกับผู้พิทักษ์ของพวกเขามาทาน หรือไม่ก็ผู้มีตำแหน่งสูงจากตึกอื่น บางครั้งก็มีพิธีสังหารแบบที่เสิ่นเยว่เห็นครั้งแรกที่ร้านอาหารหนึ่ง ที่นั่นคืออาณาเขตที่มีเพียงไม่กี่คนในเรือนจำเท่านั้นที่จะก้าวเข้าไปได้
ส่วนร้านอาหารสามกลับเปิดกว้างกว่า และเพราะอยู่ใกล้ตึกหกที่สุด จึงมักมีนักโทษที่ป่วยไข้มารับประทาน ด้วยเหตุนี้ ร้านอาหารสามจึงเตรียมอาหารรสชาติอ่อน ๆ ไว้เป็นประจำ
ตอนนี้เป็นช่วงเวลาเร่งด่วนของการกินข้าว ทุกหน้าร้านมีคนต่อคิวยาวเป็นแถว
แต่ซือเฉิงโย่วไม่ได้ไปต่อคิว แค่เรียกเสิ่นเยว่ให้หาที่นั่งลง รวดเร็วก็มีคนเดินมาหาซือเฉิงโย่ว ยื่นเมนูให้เขาและเสิ่นเยว่คนละหนึ่งชุด ให้พวกเขาสั่งอาหาร
ซือเฉิงโย่วสั่งง่าย ๆ หนึ่งคาวหนึ่งผักกับข้าวหนึ่งถ้วย ส่วนเสิ่นเยว่สั่งโจ๊กแปดอย่างหนึ่งถ้วยกับพริกแกงหนึ่งอย่าง
ซือเฉิงโย่วมองเสิ่นเยว่สั่งอาหาร ไม่พูดอะไร ไม่เข้าไปยุ่ง
เพียงแต่หลังจากเสิ่นเยว่สั่งเสร็จ ก็เหมือนถามออกไปโดยไม่ตั้งใจ "เธอรู้ที่มาของโจ๊กแปดอย่างไหม?"
เสิ่นเยว่ส่ายหน้า เรื่องแบบนี้ไม่เคยมีใครบอกเธอ และต่อให้รู้ก็ไม่ได้มีความหมายอะไร