เมื่อซูหยุนอันตอบคำว่า "ทรงมวยคว่ำ" ออกมา สายตาของคนในที่นั้นนอกจากเสิ่นเยว่ก็เปลี่ยนไปในทันที
เสิ่นฮุ่ยมีแววตาสอนอะไรก็รู้เรื่องจริงๆ อย่างโล่งใจ
เหตุผลที่เธอช่วยซูหยุนอัน หนึ่งเพราะรู้สึกว่าซูหยุนอันช่วยเธอระหว่างทำการทดลองมามาก พอที่จะให้เธอช่วยตอบแทน
สอง ก็อยากจะหาเรื่องให้ซือเฉิงโย่วเดือดร้อนบ้าง
ที่ได้ยินทุกอย่างจากปากซูหยุนอัน เสิ่นฮุ่ยคิดว่าซือเฉิงโย่วใช้ชีวิตในดินแดนปีกหักสะดวกสบายเกินไปแล้ว ไม่ได้ ๆ เธอไม่เห็นด้วย
ส่วนทังอวี้มีแววตาตกใจเล็กน้อย
เขายังจำตอนอยู่ที่ดินแดนปีกหัก ทุกครั้งที่เขาไปหาเสิ่นเยว่ หมายเลขสิบสี่จะตามหลังเสิ่นเยว่เสมอ แต่จะไม่มีท่าทีล้ำเส้นใด ๆ
หมายเลขสิบสี่เป็นคนแบบนี้ ต่อให้เขาไม่พอใจคนอื่นเข้าใกล้เสิ่นเยว่แค่ไหน แต่ถ้าเสิ่นเยว่ไม่พูดอะไร หมายเลขสิบสี่ก็จะเงียบ ๆ ตามหลังไปแบบนั้นตลอด
ไม่เอะอะ ไม่โวยวาย
แต่ตอนนี้ ความหมายที่ซูหยุนอันตอบออกมามันชัดเจนเกินไป เขาตั้งใจจะหวีผมให้เสิ่นเยว่ต่อหน้าซือเฉิงโย่ว
ทังอวี้แค่นึกภาพตามก็รู้สึกสนุกแล้ว
ซูหยุนอันก็เปลี่ยนไปเหมือนกัน ถึงเขาจะยังไม่รู้ตัว
ทังอวี้หันไปมองซือเฉิงโย่วอีกครั้ง นาน ๆ จะได้เห็นสีหน้าแบบที่เรียกได้ว่าไร้เรี่ยวแรงบนหน้าซือเฉิงโย่วสักที มองอีกฝ่ายไม่พอใจ แต่ก็ทำอะไรพวกเขาไม่ได้ นั่นทำให้จิตใจที่ชอบสมน้ำหน้าในตัวทังอวี้พอใจไปชั่วขณะ
แต่พอทังอวี้ชื่นชมสีหน้าสิ้นหวังของซือเฉิงโย่วจบ ก็รู้สึกไม่แฟร์ขึ้นมาทันใด
ทำไมแค่เขาเข้าใกล้เสิ่นเยว่ ซือเฉิงโย่วก็แสดงท่าทีใหญ่โตขนาดนั้น แต่ตอนนี้ซูหยุนอันจะหวีผมให้แล้ว กลับเงียบกริบ ไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย
ด้วยหลักที่ว่าตัวเองเคยเปียกฝนมาก็ต้องฉีกบัตรคนอื่นทิ้งให้หมด ทังอวี้รังแกซือเฉิงโย่วเสร็จก็เตรียมไปรังแกซูหยุนอันบ้าง
เขาลองเปิดโทรศัพท์อีกครั้ง ส่งข้อความหาเจ้านายของตัวเอง
พอเห็นคำตอบของเสิ่นอี้เฉิน: [ฉันจะกลับเดี๋ยวนี้]เขาก็ยังรู้สึกไม่พอใจ หันไปกดแอปเขียวของเสิ่นอู้แทน
ยังดีที่ก่อนหน้านี้เพื่อจัดการเด็กโรคจิตสองคนนั้นในบ้าน เขาเลยมีช่องทางติดต่อเสิ่นอู้ไว้ ตอนนี้ถือว่าเหมาะเจาะพอดี
พอทังอวี้ใช้วิธีหว่านล้อมชั้นสูงจนเสิ่นอู้ตอบกลับมา: [เดี๋ยวไป]