หลังจากซือเฉิงโย่วและเสิ่นเยว่หมั้นกัน พวกเขาก็ใช้ชีวิตอย่างสงบและมีความสุขอยู่พักหนึ่ง
ซือเฉิงโย่วมีความไม่พอใจกับชีวิตนี้เพียงอย่างเดียว นั่นคือ เขาซื้อบ้านไว้แล้ว แต่คนตระกูลเสิ่นไม่ยอมให้เสิ่นเยว่อยู่กับเขา!
ทำไมทำไมทำไมทำไม! พวกเขาหมั้นกันแล้วไม่ใช่เหรอ!
ซือเฉิงโย่วนั่งกอดอัลตร้าแมนที่เสิ่นเยว่ให้ไว้ที่บ้านทุกวัน แล้วแอบบ่นว่าคนตระกูลเสิ่นเป็นพวกหัวโบราณ
“พวกเธอยังไม่แต่งงานกัน จะมาอยู่ด้วยกันได้ยังไง ไม่เอา!” นี่คือเสิ่นอี้เฉิน
“อยู่ด้วยกันเหรอ? ฝันไปเถอะ” นี่คือเสิ่นซวงอี้
“อืม...ฉันไม่รู้สิ” นี่คือเสิ่นซวงเฉิน
“นี่นี่นี่...มันไม่ค่อยดีมั้ง” นี่คือเสิ่นจี้เจ๋อ
“ไปให้พ้น อยากตายเหรอ?” นี่คือเสิ่นอู้
“...ซือเฉิงโย่วบ้าไปแล้วเหรอ?” นี่คือเสิ่นฮุ่ย
ซือเฉิงโย่วที่คิดว่าหมั้นกันแล้วจะได้อยู่กับเสิ่นเยว่ทุกวัน ความฝันก็สลาย
แต่แบบนี้ก็มีข้อดีเหมือนกัน
ซือเฉิงโย่วค้นพบแล้วว่า ทุกครั้งที่ถูกคนตระกูลเสิ่นรังแก เสิ่นเยว่จะรู้สึกสงสารเขามากขึ้นอีกนิด
คิดได้แบบนั้น ซือเฉิงโย่วก็จิบชาเขียวที่เพิ่งชง แล้วส่งสติกเกอร์ร้องไห้ให้เสิ่นเยว่
[คิดถึงเธอ]
อีกฝ่ายตอบกลับมาด้วยสติกเกอร์ลูบหัวอย่างรวดเร็ว ซือเฉิงโย่วก็รู้สึกสบายใจ
ชอบเสิ่นเยว่จังเลย ใครกันนะมีคู่หมั้นดีขนาดนี้ เขาไง!
ซือเฉิงโย่วมองสติกเกอร์ตัวหนึ่ง แล้วยิ้มกว้างจนเห็นฟัน
ไม่รู้ว่าเส้นเวลาอื่น ๆ ตัวเขามีปฏิสัมพันธ์กับเสิ่นเยว่ยังไงบ้างนะ ตอนนี้ความทรงจำของเขาฟื้นฟูถึงชั้นที่ 25 แล้ว แต่ก็ยังไม่เห็นเสิ่นเยว่ปรากฏตัว
อยากรู้จังว่า ตอนแรกสุดพวกเขาพบกันได้ยังไง
เสิ่นเยว่ ย้อนเวลามากี่ครั้งแล้วนะ?
ถ้าเสิ่นเยว่ย้อนเวลา แสดงว่าพวกเขาล้มเหลวด้วยกันใช่ไหม? ตอนนั้นคงเศร้ามาก
เสียดายที่เขายังจำไม่ได้ ไม่งั้นเขาจะกอดเสิ่นเยว่แน่นอน
ซือเฉิงโย่วรู้ดี ว่าแท้จริงแล้วยังมีความเป็นไปได้อีกอย่าง นั่นคือ ความทรงจำที่เขาและเสิ่นเยว่อยู่ด้วยกัน เขาอาจจะไม่มีวันจำได้ มีเพียงเสิ่นเยว่เท่านั้นที่ครอบครองมัน แต่ซือเฉิงโย่วยังคงมีความหวังนี้อยู่