เสิ่นซวงอี้ตะลึงงันกับคำพูดที่โพล่งออกมาไม่ทันตั้งตัว แถมปกติเขาก็ไม่ชอบเด็กอยู่แล้ว กำลังจะเดือดดาล ก็เหลือบไปเห็นตัวอักษร 'ชั้นเรียนพิเศษ' บนป้ายอกชุดนักเรียนของเจ้าขาวอ้วนกลม
พี่ใหญ่บอกว่าเสิ่นเยว่เข้ากันได้ดีกับเพื่อนๆ ในชั้นเรียนพิเศษช่วงนี้ พวกนั้นดูแลเสิ่นเยว่อย่างดี...
ช่างมันเถอะ อดทนไว้
พอเสิ่นซวงอี้สะกดอารมณ์ลงได้อย่างยากลำบาก ถึงได้มีเวลาคิดว่าเมื่อกี้เจ้าขาวอ้วนกลมพูดอะไร
เฟรนช์ฟรายส์? เฟรนช์ฟรายส์อะไร?
เสิ่นเยว่อยากกินเฟรนช์ฟรายส์เหรอ?
ระหว่างที่เสิ่นซวงอี้ใช้เวลาตีความคำพูดของเจ้าขาวอ้วนกลม ก็ทำให้เจ้าขาวอ้วนกลมเข้าใจว่านี่คือการปฏิเสธเงียบๆ เขาเลยสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ปรับการหายใจให้สม่ำเสมอ แล้วก็อ้าปากพูด "ของทอดมีประโยชน์มากมายนะ เมื่อเทียบกับคาร์โบไฮเดรตแล้ว ของทอดให้พลังงานได้นานกว่า แถมยังมีงานวิจัยแสดงว่าในกลุ่มคนอ้วนบางกลุ่ม ของทอดอาจส่งผลดีต่อระดับอินซูลินด้วยซ้ำ ในปี 2012 นักวิชาการสเปนตีพิมพ์งานวิจัยชี้ว่า โพลีฟีนอลในน้ำมันมะกอกบริสุทธิ์พิเศษสามารถถ่ายเทเข้าสู่วัตถุดิบอย่างมันฝรั่ง ฟักทอง มะเขือเทศ และมะเขือยาวระหว่างการทอด ทำให้ได้รับสารต้านอนุมูลอิสระพวกนี้มากขึ้น... เมื่อรวมทั้งหมดเข้าด้วยกัน การกินเฟรนช์ฟรายส์ทอดก็เป็นเรื่องน่ายินดีนัก!"
เสิ่นซวงอี้ฟังมาเป็นพรืด แต่แทบไม่เข้าใจอะไรเลย เขาไม่มีความสามารถในการคิดวิเคราะห์แบบพี่น้องคนอื่นๆ ทำได้เพียงจับใจความสำคัญจากจังหวะการขึ้นลงของน้ำเสียงตอนเจ้าอ้วนน้อยพูด
เมื่อตัดข้ออ้างอิงและการปรุงแต่งที่ไม่จำเป็นทิ้งไป สุดท้ายเขาก็ค้นพบใจความสำคัญนั่นคือ...