ซือเฉิงโย่วได้รับคำตอบที่แน่นอนและไม่ได้โกหกจากเสิ่นเยว่แล้ว ก็ดูเหมือนจะโล่งอกไปได้บ้าง แต่ก็ยังไม่โล่งสุดใจ
เขายังจำบทบาทของตัวเองได้ไม่ลืม แสร้งทำเป็นไม่รู้เลยว่าเสิ่นเยว่อยู่ที่ไหน แล้วถามอีกครั้ง: "เธออยู่บ้านเพื่อนคนไหนของฉัน?"
เสิ่นเยว่รู้ทันเล่ห์เหลี่ยมเล็กๆ ของซือเฉิงโย่ว แต่ก็เต็มใจเล่นเป็นเพื่อน หัวเราะเบาๆ แล้วตอบว่า "อยู่ร้านเพื่อนนักออกแบบของนายไง ตอนหมั้นนายแนะนำเขาให้ฉันรู้จัก แล้วก็พูดถึงที่อยู่ร้านผ่านๆ ฉันจำได้ไง"
ซือเฉิงโย่วได้ยินเสิ่นเยว่พูดถึงเรื่องหมั้น และจำประโยคที่เขาพูดผ่านๆ ได้ ก็รู้สึกว่าความตื่นเต้นกังวลที่เกิดขึ้นตอนได้ยินว่าเสิ่นเยว่อยู่กับทังอวี้ค่อยๆ ถูกกดลงไปได้ในที่สุด
แต่เขาก็ยังสงสัยอยู่บ้าง ไม่เข้าใจว่าทำไมเสิ่นเยว่ที่กลับมาเกิดใหม่รอบนี้ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับทังอวี้เลย อยู่ดีๆ ถึงได้ออกไปข้างนอกกับทังอวี้ตามลำพัง
ซือเฉิงโย่วคิดอยู่นาน สุดท้ายก็ถามอย่างระมัดระวัง: "ถ้าตอนนี้ฉันถามเธอว่าเธออยู่กับใคร เธอจะรำคาญฉันไหม?"
ตอนนี้ทังอวี้นั่งอยู่บนโซฟาตัวยาวในห้องส่วนตัวแล้ว เสิ่นเยว่เห็นดังนั้นก็ไปนั่งที่โซฟาตัวเดี่ยวอีกฝั่งหนึ่ง วางกระเป๋าลง แล้วไม่ปิดบังทังอวี้ พูดตรงๆ ว่า "ถ้าฉันจะรำคาญนาย ฉันก็ไม่มาที่ร้านเพื่อนนายแล้วล่ะ ฉันกำลังอยู่กับทังอวี้ นายอยากมาด้วยไหม?"
ฝ่ายหนึ่งไม่เอ่ยปากถามหาเรื่อง อีกฝ่ายก็ไม่เอ่ยปากอธิบายเกินจำเป็น แต่เพียงแค่บทสนทนาปกติของคู่รักที่ดูเหมือนธรรมดาๆ ไม่กี่ประโยคนี้ ทุกอย่างก็กระจ่างชัดขึ้นมาแล้ว