คนเป็นร้อยกัดฟันกรอด นิ้ววางอยู่บนไกปืน
ทันทีที่นีโวลลั่นไก พวกเขาก็จะยิงตอบโดยไม่ลังเล
แต่ในเวลาเดียวกัน ทหารของอาณาจักรก็วางนิ้วบนไกปืนเช่นกัน
จำนวนคนของทั้งสองฝ่ายต่างกันเกินไป หากเปิดฉากยิงขึ้นมา กองทัพสองพันนายก็ฆ่าคนร้อยกว่าคนนี้ได้ในพริบตา
ฉู่เจาเอ่ยขึ้นอีกครั้ง «เดี๋ยวก่อน ฝ่าบาท»
นีโวลมองฉู่เจาด้วยสีหน้าไม่พอใจ «รางวัลของนาย เดี๋ยวฉันค่อยให้»
ชายหนุ่มที่อยู่ด้านหน้าคนทั้งร้อยหัวเราะเย็นชา «ไอ้โง่ คิดว่ากล่าวหาอาหลัวเต๋อแล้วจะได้รางวัลหรือไง พวกเราตายเมื่อไร คนแรกที่จะตายตามก็คือนาย»
ฉู่เจาไม่สนใจคำเยาะเย้ยของชายหนุ่ม แล้วพูดต่อว่า
«ฝ่าบาท ในกระดาษเขียนไว้ว่ามีหญิงสาวหลายคนถูกขังอยู่ในห้องใต้ดินของปราสาท เรื่องนี้จริงหรือไม่?»
ผู้คนรอบข้างที่ได้ยินต่างชะงักไป ตามเนื้อเรื่องแล้ว ฉู่เจาซึ่งเป็นคนกล่าวหาอาหลัวเต๋อควรขอเหรียญทองหรือตำแหน่งราชการเป็นรางวัล
ไม่มีใครคาดคิดว่าเขาจะพูดถึงห้องใต้ดินของปราสาทขึ้นมาอีกครั้ง
«นายพูดว่าอะไรนะ?»
นีโวลชะงักไปเช่นกัน แต่พอตั้งสติได้ก็โกรธจัด เขายกปืนเล็งไปยังตำแหน่งของฉู่เจาแล้วยิงหลายนัด จนกระสุนหมดก็ยังกดยิงปืนเปล่าอีกหลายครั้ง
เมื่อวางปืนลง เขาถึงเห็นว่าตรงนั้นไม่มีใครอยู่เลย กระสุนทั้งหมดเมื่อครู่ยิงลงพื้น
«คน...»
นีโวลเพิ่งเอ่ยปาก ก็รู้สึกถึงโลหะเย็นเฉียบที่จ่ออยู่ตรงลำคอ เสียงเมื่อครู่ดังขึ้นข้างหู