ความจริงแล้วเย่หยางเข้าใจดีว่า ตราบใดที่มี “ระบบราชาแห่งท้องทะเลขั้นสุด” ของดีๆ ก็จะหลั่งไหลมาไม่ขาดสาย ส่วนลูกค้าตรงหน้าที่ทั้งใจกว้างและไว้ใจได้คนนี้ ก็เหมือนหมอนที่ยื่นมาให้พอดีตอนกำลังง่วงนอนเลย
ท่านหนูเฉินเหมาปลาเก๋าป่าตัวใหญ่ทั้งหมดไปในคราวเดียว
บนเรือของเย่หยางยังมีอาหารทะเลอื่นๆ กองอยู่อีกไม่น้อย ทั้งปลากะพงดำ ปลาทรายแดงดำ ปลาหิน และปลาหมาป่าทะเล สารพัดชนิด แต่ละตัวอ้วนพีและแข็งแรงมีชีวิตชีวา
ปลาเหล่านี้แม้จะไม่ล้ำค่าเท่าปลาเก๋า แต่มีดีตรงที่จำนวนมากและสภาพสมบูรณ์ พ่อค้าปลาต่างพากันแย่งซื้อ
เย่หยางจึงแบ่งของล็อตนี้ให้ลูกค้าประจำไม่กี่รายที่เสนอราคาอย่างเด็ดขาดที่สุดก่อนหน้านี้ ตามลำดับ
พอคิดบัญชีเรียบร้อยแล้ว
ของที่ขายได้กระจัดกระจายรวมกันก็มากกว่าแปดพันหยวน
เมื่อบวกกับรายได้จากปลาเก๋าก่อนหน้านี้ ยอดรวมก็ออกมาแล้ว
การออกทะเลครั้งแรกของเขา อาศัยเพียงเหยื่อห่วงไม่กี่สาย ล่องเรือวนอยู่ในน่านน้ำแถวบ้านทั้งวัน ก็ทำกำไรสุทธิได้ถึงเจ็ดหมื่นสามพันหยวน!
เงินเข้ามาเร็วเสียจนแทบมองตามไม่ทัน
ชาวประมงคนอื่นๆ ในหมู่บ้านทำงานหนักตั้งแต่เช้าตรู่ยันดึกดื่นตลอดทั้งปี อย่างมากก็หาเงินได้ราวแสนหยวนเท่านั้น
แล้วเย่หยางล่ะ วันเดียวก็หาได้เจ็ดหมื่นหยวนแล้ว ทั้งที่ออกหาปลาเหมือนกัน แต่ช่องว่างช่างกว้างยิ่งกว่าคลื่นทะเลเสียอีก
แต่พอลองคิดดูให้ดี ก็ไม่มีอะไรน่าประหลาดใจนัก เพราะเขามีอาวุธลับอยู่นี่นา!
มี “ยาเรียกปลา” อันแสนวิเศษช่วย แล้วยังมี “ระบบราชาแห่งท้องทะเลขั้นสุด” คอยเสริม การจับปลาก็เหมือนสั่งอาหารในร้าน ทั้งมั่นคง แม่นยำ และมีประสิทธิภาพ