ตั้งใจแค่หาปลาแบบชิลๆ แต่ทำไมจับบลูฟินได้เต็มท้องเรือ?

ตอนที่ 57 ช่างเป็นโลกใต้ทะเลที่งดงามนัก

6 นาที· 1.4K คำ

เงาร่างหนึ่งพุ่งดิ่งลงไปในน้ำโดยตรง

ทันทีที่เย่หยางสัมผัสกับน้ำ รูขุมขนทั่วร่างก็ราวกับเปิดออกเองโดยอัตโนมัติ ความรู้สึกเหมือนได้แช่อยู่ในอ่างน้ำเกลืออุ่น ๆ ทั้งซาบซ่านทั้งสดชื่น สบายจนความรื่นรมย์แผ่ซ่านเข้าไปถึงซอกกระดูก

ทันทีที่น้ำทะเลโอบล้อมร่าง แม้แต่ลมหายใจก็ราวกับมีรสหวาน

นี่ไม่ใช่คำพูดเกินจริง ความรู้สึกนั้นชัดเจนเหมือนได้ดื่มน้ำอัดลมแช่เย็น ความเย็นไหลจากศีรษะจรดปลายเท้า ก่อนจะผุดรสหวานชุ่มคอขึ้นมาอย่างฉับพลัน สดชื่นเสียจนอยากฮัมเพลงออกมาทันที

เขาหลับตา ส่ายคอเบา ๆ ปล่อยให้ความสดชื่นชุ่มฉ่ำแล่นไปทั่วใต้ผิวหนังหนึ่งรอบ จากนั้นจึงสูดหายใจลึกแล้วพุ่งตัวลงไปในน้ำทะเลสีน้ำเงินเข้ม

เพิ่งดำลงไปได้เจ็ดแปดเมตร ทัศนียภาพเบื้องหน้าก็พลันสว่างวาบ

ทะเลบริเวณรอบเกาะหยกมรกตเต็มไปด้วยชีวิตชีวา!

เงาปลานับไม่ถ้วนว่ายสวนกันไปมา ฝูงปลาสีเงินแวววาวราวกับมีใครโปรยเศษเงินกำหนึ่งลงมา

ปลากระเบนตัวแบนขนาดใหญ่หลายตัวค่อย ๆ ลอยผ่านไป เพียงสะบัดหางเบา ๆ น้ำทะเลรอบข้างก็สั่นไหวตาม

แมงกะพรุนลอยเอื่อย ๆ ใต้หมวกโปร่งแสงมีเส้นใยเรืองแสงระยิบระยับห้อยลงมา

ยังมีปูแก่ตัวหนึ่งเดินตะแคงไปมา ขาทั้งแปดขยับอย่างร่าเริง ที่ก้ามยังมีสาหร่ายเส้นเล็ก ๆ ติดอยู่

ไม่เพียงมีปลามากมาย ทิวทัศน์ใต้ทะเลก็คึกคักไม่แพ้กัน

สาหร่ายสีเขียวเข้มผืนใหญ่พลิ้วไหวไปตามกระแสน้ำ แนวปะการังสีแดง สีชมพู และสีม่วงกองซ้อนกันเป็นเนินเล็ก ๆ ดูราวกับสวนดอกไม้หลากสีสันที่สะดุดตายิ่งกว่าแปลงดอกไม้ในสวนสาธารณะ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป