พออารมณ์ผ่อนคลายลง เย่เสี่ยวหยูก็กลอกตาไปมา ดวงตากลมโตเป็นประกายวิบวับ
“งั้น...พรุ่งนี้พวกเรารวมกลุ่มไปคาราโอเกะกันเองดีไหม?”
ฉันจะชวนเมิงเมิง สือหยู่ แล้วก็หมิงเชียนไปด้วย สาวสวยสี่คนจะอยู่เป็นเพื่อนแกให้สนุกเต็มที่ ดีกว่าพวกสาวรับจ้างร้องเพลงเป็นร้อยเท่า!
“ฉันอยากรู้นัก พอพวกเราสี่คนผลัดกันกรอกเบียร์ให้แก ร้องเพลง《เพลงรักวนซ้ำ》ด้วยกัน แล้วถ่ายรูปประหลาด ๆ ให้แกตั้งร้อยรูป...แกจะยังอยากไปหาคนอื่นอีกไหม!”
“ฮึ! ตกลงตามนี้! พรุ่งนี้หนึ่งทุ่ม เจอกันแล้วห้ามเบี้ยว!”
เย่หยางชะงักไปก่อนจะยกมือขึ้นกุมหน้าผากอย่างจนใจ แล้วหัวเราะเบา ๆ
เอาเถอะ น้องสาวนี่จุดไฟความอยากเอาชนะขึ้นมาแล้ว
เธอไม่เพียงอยากพิสูจน์ว่า “น้องสาวที่บ้านดีกว่าสาวข้างนอก” แต่ยังอยากปิดประตู “ที่เปิดทิ้งไว้มั่วซั่ว” ให้สนิทไปเลยด้วย!
ต่อไปถ้าอยากให้ครึกครื้นก็หาเธอ!
อยากมีความสุขก็หาเธอ!
อยากฟังคำหวานก็ยังต้องหาเธอ!
เพราะในบ้านมีดวงอาทิตย์ดวงน้อยที่มีชีวิตชีวา อบอุ่น ทั้งดุทั้งน่ารักอยู่แล้ว
“ได้ ๆ ๆ ฟังเธอก็ได้!” เขายื่นมือไปขยี้หน้าม้าที่ชี้ฟูของเธอ “แต่ว่า...”
“ไปอาบน้ำก่อน! ไม่งั้นคืนนี้ห้ามมานอนเล่นไวไฟข้างเตียงฉัน!”
“ฮึ!” เย่เสี่ยวหยูเชิดคาง ก่อนจะหันหลังเดินกระโดดดึ๋งไปสองก้าว แล้วหันกลับมาโบกมือให้เขา “พี่ นอนเร็ว ๆ นะ! อย่าลืมใช้ครีมอาบน้ำเยอะ ๆ ด้วย! ขัดให้แรง ๆ เลย!!”
แกร๊ก ประตูปิดลงเบา ๆ