นับว่าเป็นครั้งแรกสำหรับเย่หยางที่ได้นอนหลับบนเรือ ท่ามกลางเสียงคลื่นทะเล ความรู้สึกแปลกใหม่จึงผุดขึ้นในใจโดยอัตโนมัติ
ตรงกันข้ามกับลูกเรือที่ดูสงบเสงี่ยมยิ่ง จะนอนก็นอน จะห่มผ้าก็ห่มผ้า แม้แต่เปลือกตายังไม่คิดจะเปิดขึ้นมาอีกสักครั้ง
ก็เพราะพวกเขาเคยรับราชการทหารเรือมาก่อน ถูกปลุกกลางดึกให้ไปหยั่งสมอ หรือออกฝึกท่ามกลางลมฝน ล้วนเป็นเรื่องที่คุ้นเคย การนอนบนเรือประมงสำหรับพวกเขาจึงเป็นแค่เรื่องเล็กน้อย
อาหารมื้อค่ำจัดเตรียมไว้อย่างครบครัน มีปลาทูนึ่งเนื้อนุ่มสดหวาน ละลายในปาก กับหมึกผัดพริกที่หอมเผ็ดเข้มข้น เคี้ยวหนึบเพลินปาก
สาหร่ายทะเลตุ๋นเต้าหู้ น้ำซุปเข้มข้น เต้าหู้ซึมซับความหวานสดชื่นของสาหร่ายไว้เต็มที่ นอกจากนี้ยังมีซุปไข่สาหร่ายร้อน ๆ หม้อใหญ่ สีสันชวนรับประทาน
หลังมื้ออาหาร ทุกคนก็นั่งล้อมวงกัน เล่นไพ่ เคี้ยวเมล็ดทานตะวัน แล้วพูดคุยกันไปเรื่อย
หนุ่ม ๆ วัยยี่สิบต้น ๆ กลุ่มนี้ เริ่มคุยกันตั้งแต่เรื่องสาว ๆ ในโรงเรียน ไล่ไปถึงมือถือรุ่นใหม่ แล้ววกไปถึงความคืบหน้าเรื่องซ่อมถนนที่บ้านเกิด ต่างคนต่างพูดเสริมกัน บรรยากาศคึกคักไม่มีช่วงเงียบ
เผลอแป๊บเดียวก็เที่ยงคืนแล้ว แต่ทุกคนกลับไม่มีวี่แววง่วงนอน เสียงหัวเราะและเสียงพูดคุยดังคลอไปกับจังหวะคลื่นทะเล ระลอกแล้วระลอกเล่า
พอเล่นกันจนหนำใจแล้ว ทุกคนถึงค่อยแยกย้ายกันเข้าไปในห้องโดยสาร ล้มตัวลงนอนกรนสนั่นทันที
เช้าวันรุ่งขึ้น เพิ่งผ่านห้าโมงไปเล็กน้อย ขอบฟ้าก็เริ่มสว่าง ดวงอาทิตย์แดงฉานราวกับแผ่นเหล็กที่ถูกเผาจนร้อนระอุ พุ่งขึ้นจากผิวน้ำทะเลในพริบตา ทั่วทั้งผืนทะเลพลันกลายเป็นสีทองอร่าม