ตอนนี้ปังหู “เรดาร์มีชีวิต” ก็พร้อมประจำการแล้ว แถมระบุตำแหน่งฝูงปลาได้แม่นยำยิ่งกว่า GPS เสียอีก แต่ถ้าไม่รีบหาเรือดีๆ สักลำ ต่อให้รู้ว่าฝูงปลาอยู่ตรงไหนก็ไม่มีประโยชน์ จับขึ้นมาไม่ได้อยู่ดี!
บ่ายสามโมงตรง รถจีจอดนิ่งอยู่หน้าประตูอู่น้ำใต้อวนหนักหน่วงเฉียนหนาน
อู่แห่งนี้เป็นอู่ต่อเรือรายใหญ่ชั้นนำของเกาะไหหลำ และยังติดอันดับสิบอันดับแรกของประเทศอีกด้วย
เรือประมงขนาดใหญ่บนเกาะกว่าเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ล้วนสร้างจากที่นี่ ชาวประมงคุ้นเคยกับที่นี่เสียยิ่งกว่าครัวในบ้านตัวเอง
ขอพูดเสริมสักหน่อย
อู่แห่งนี้เป็นกิจการของเสิ่นมานนี สาวสวยผู้มีราศีจับ เดินไปทางไหนก็มีแต่คนเหลียวมอง
ซื้อเรือลากอวนไม่เหมือนซื้อผัก ราคาขั้นต่ำก็หลายล้านหยวน ส่วนราคาหลายสิบล้านก็พบเห็นได้ทั่วไป
วงการนี้มีรายละเอียดปลีกย่อยมากมาย หากไม่มีคนรู้จักคอยนำทาง ก็มีโอกาสถูกพูดจนงง หรือถึงขั้นโดนหลอกเอาเปรียบอย่างหนัก
ในเมื่อมีเส้นสายกับเสิ่นมานนีอยู่แล้ว เย่หยางจะโง่เดินไปชนกำแพงเองทำไม?
อีกอย่าง อำนาจจัดหาสัตว์น้ำให้ทางเฉินจื่อเฮ่าก็อยู่ในมือเขา ถ้าเสิ่นมานนีกล้าทำส่งๆ ต่อไปเขาก็ตัดการส่งสัตว์น้ำชั้นเลิศเสียเลย คอยดูว่าเธอจะร้อนใจไหม!
รถจีเพิ่งขับเข้าประตูเขตโรงงาน รปภ.ในเครื่องแบบก็รีบวิ่งเข้ามา พาไปจอดที่ลานจอดเฉพาะหมายเลข 24 อย่างคล่องแคล่ว เย่หยางลงจากรถ ถามทางไปฝ่ายขาย แล้วก็เดินตรงเข้าไปทันที ไม่อิดออดแม้แต่น้อย