ฟู่เหิงจือพบว่าช่วงนี้ตัวเองติดนิสัยใหม่อย่างหนึ่ง
พอมีเวลาว่าง เขาก็มักเผลอกดเข้าไปดูประวัติการจ่ายเงินแทน
เพื่อให้ม่านเป่าเลือกซื้อของได้สะดวก ฟู่เหิงจือถึงกับสร้างบัญชีแพลตฟอร์มชอปปิงขึ้นมา ผูกบัตรของตัวเองไว้ แล้วให้เธอเข้าสู่ระบบใช้งาน
เธอไม่ได้ซื้อของบ่อยนัก แต่มีสไตล์เป็นของตัวเองมาก
ครั้งก่อนเป็นเดรสสายเดี่ยวสีดำจากแบรนด์ดี
ก่อนหน้านั้นเป็นรองเท้าส้นสูงรุ่นคลาสสิกจากแบรนด์หรูสักแบรนด์
เขามักเปิดดูรายการเหล่านั้นเวลาว่าง
พลางจินตนาการว่าของพวกนั้นจะดูเป็นอย่างไรเมื่ออยู่บนตัวเธอ
นิสัยแบบนี้อันตรายมาก
เขารู้ดีแก่ใจ แต่กลับเลิกไม่ได้เสียที
……
บ่ายสามโมง ในห้องสมุดเงียบจนได้ยินเพียงเสียงพลิกหน้าหนังสือ
คบกันทางออนไลน์แต่ไม่ได้เจอหน้า ฟู่เหิงจืออดไม่ได้ที่จะกดเข้าไปดูประวัติการจ่ายเงินแทนอีกครั้ง ออร์เดอร์ล่าสุดปรากฏอยู่ตรงหน้าอย่างชัดเจน
【ถุงน่องลูกไม้สั่งตัดพิเศษจากแบรนด์หรูระดับสูง ×3 ราคา 19,800.00】
ถุงน่อง
สายตาของฟู่เหิงจือหยุดอยู่ที่คำว่าถุงน่อง ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงช้า ๆ
ภาพเรียวขาคู่หนึ่งผุดขึ้นในหัวอย่างห้ามไม่อยู่
เรียวเล็ก แต่มีเนื้อมีหนังอย่างพอเหมาะ รับรองว่าสัมผัสแล้วต้องนุ่มนิ่มและยืดหยุ่นเป็นพิเศษ
ข้อเท้าเรียวสวย หัวเข่ากลมมน แนวขาได้รูป ส่วนต้นขาอวบอิ่มกระชับ ผิวขาวราวน้ำนมจนแทบโปร่งแสง เมื่ออยู่ใต้แสงไฟก็เหมือนหยกเนื้อดี
เขาจำได้ว่าครั้งหนึ่งตอนวิดีโอคอล เธอสวมกระโปรงสั้นแล้วนั่งขัดสมาธิอย่างสบาย ๆ ชายกระโปรงเลิกขึ้นโดยไม่ตั้งใจ เผยให้เห็นเนื้อขาขาวนุ่มแวบหนึ่ง ผิวชุ่มฉ่ำราวเพิ่งอาบน้ำเสร็จ ละเอียดนุ่มเสียจนเหมือนบีบแล้วจะมีน้ำซึมออกมา กล้องเลื่อนไปอย่างรวดเร็ว แต่ภาพนั้นกลับประทับลึกอยู่ในสมองของเขาราวกับรอยตรา
ถ้า…สวมถุงน่องลูกไม้สั่งตัดพิเศษคู่นั้นล่ะ?
มันคงโอบรัดเรียวขาอวบอิ่มของเธอแนบสนิท ขอบลูกไม้รัดเข้าไปในเนื้อจนเกิดรอยบุ๋มตื้น ๆ ชวนเย้ายวน
ฟู่เหิงจือหลับตาลงฉับพลัน ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงอย่างรุนแรง
เขาพยายามใช้เหตุผลกดความร้อนรุ่มที่พลุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่ยิ่งกด ภาพนั้นก็ยิ่งชัด…
แทบจะจินตนาการถึงสัมผัสนั้นได้อยู่แล้ว…
“……”