ต้นหอมหมื่นลี้ในสวนหลังคฤหาสน์เก่าปีนี้ออกดอกงามเป็นพิเศษ
ซูม่านนั่งอยู่บนเก้าอี้ มีผ้าห่มผืนบางคลุมอยู่บนตัก ผ้าห่มสีชมพูอมม่วง ปักลายดอกหอมหมื่นลี้ไว้หลายดอกบนผ้าไหม
ปีนี้เธออายุ 68 ปีแล้ว
กาลเวลาทิ้งร่องรอยไว้บนใบหน้าของเธออยู่บ้าง เพียงแต่จางมาก มีริ้วรอยบาง ๆ ตรงหางตา กลับยิ่งทำให้ใบหน้าที่ยังคงงดงามดูอ่อนโยนและสงบนิ่งขึ้น
เส้นผมของเธอยังคงดำขลับ ไม่ได้ย้อมหรือดัดอย่างตั้งใจ เพียงรวบเป็นมวยหลวม ๆ ไว้ด้านหลังศีรษะ
“คุณย่าคะ คุณปู่ซื้อทองแท่งมาให้คุณย่าอีกตั้งเยอะ กองเต็มห้องรับแขกแล้วค่ะ”
เสียงเล็ก ๆ ใส ๆ ดังขึ้นจากด้านข้าง
เด็กน้อยคนนั้นเป็นหลานสาวของเซี่ยจิงเหย่กับซูม่าน ชื่อเล่นว่าถวนถวน ปีนี้เพิ่งเข้าเรียนชั้นประถม
ซูม่านดีใจอยู่ในใจ แต่ปากกลับบ่นว่า “ตาแก่คนนี้ ซื้ออีกแล้ว สมัยหนุ่ม ๆ ก็เป็นแบบนี้ พอแก่แล้วยิ่งชอบซื้อเข้าไปใหญ่”
ระหว่างที่กำลังพูด ก็มีเสียงฝีเท้าเนิบช้าดังมาจากด้านหลัง
เซี่ยจิงเหย่เดินมาจากประตูวงพระจันทร์ ในมือถือถาดกระเบื้องสีขาว บนถาดมีกาน้ำชากับถ้วยสองใบ