เขาไม่ได้ผิดคำพูด
เพื่อช่วยซูม่านอุดช่องโหว่นี้ โจวฉงซานทุ่มเททำงานอย่างหนักจนแทบไม่คิดชีวิต
กลางวันเขาไปทำงานเป็นพนักงานคัดแยกสินค้าหนักที่ศูนย์โลจิสติกส์ รับภาระงานแทนคนสองสามคนเพียงลำพัง สินค้าหนักอึ้งกระแทกลงบนบ่ากว้างของเขาไม่หยุด เสื้อกล้ามสีดำชุ่มเหงื่อครั้งแล้วครั้งเล่า แนบติดแผ่นหลังเผยให้เห็นมัดกล้ามแข็งแรง
ตกกลางคืน เขาไม่มีเวลาพักผ่อน รีบตั้งแผงขายบาร์บีคิวขึ้นมาใหม่
บางครั้งซูม่านแวะไปหาเขาที่แผง ก็จะเห็นโจวฉงซานยืนอยู่หน้าเตาย่างที่ควันโขมง พลิกไม้เสียบเนื้ออย่างคล่องแคล่ว
อากาศในตลาดกลางคืนร้อนอบอ้าว เสื้อกล้ามบนตัวเขาชุ่มเหงื่อไปนานแล้ว แนบสนิทกับร่างกาย
เพราะหน้าตาหล่อเหลา หุ่นดี แถมรสชาติยังไม่เลว ธุรกิจของเขาจึงขายดีมาก
ซูม่านนั่งอยู่บนเก้าอี้พลาสติกตัวเล็กด้านหลัง เป่าพัดลมจิ๋วไปพลาง นับเงินอย่างอารมณ์ดีไปพลาง พร้อมกับชื่นชมผู้ชายตรงหน้า
ผู้ชายคุณภาพเยี่ยมขนาดนี้มาเดินวนเวียนอยู่ตรงหน้าเธอทุกวัน ถ้าไม่ลองจับสักหน่อยก็เหมือนทำให้ตัวเองเสียเปล่า
ซูม่านย่องเข้าไปใกล้ มือเล็กซุกซนไล้จากเอวด้านข้างของเขาขึ้นไป น้ำเสียงหวานเลี่ยน “พี่ฉงซาน วันนี้เหนื่อยแย่เลย ให้ฉันนวดกล้ามเนื้อให้ไหมคะ?”