ห้าปีต่อมา
ซูม่านถูกจูบจนตื่น
ชายคนนั้นรู้จักทุกซอกทุกมุมบนร่างกายเธอดีเกินไป ริมฝีปากเริ่มจากต้นคอ ไล้ลงมาตามแนวกระดูกสันหลัง ก่อนหยุดตรงแอ่งเว้าของเอวแล้วขบกัดเบา ๆ
เธอสั่นสะท้านไปทั้งตัว ครางอู้อี้พลางมุดเข้าไปใต้ผ้าห่ม แต่กลับถูกแขนแข็งแรงช้อนตัวกลับมาอย่างมั่นคง
“เสิ่นจือสิง คุณไม่ไปทำงานเหรอ...” เสียงของเธอยังอู้อี้งัวเงีย
“วันนี้วันเสาร์ เมื่อคืนเราตกลงกันแล้วว่าวันนี้คุณเป็นของผม” น้ำเสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มแนบชิดใบหู ลมหายใจร้อนผ่าวที่พ่นรดทำให้ติ่งหูของเธอแดงก่ำอย่างรวดเร็ว
ซูม่านนึกถึงสิ่งที่ตัวเองรับปากไว้อย่างงัวเงียเมื่อคืน ใบหน้าร้อนผ่าว เธอยกมือดันเขาออก “ฉันบอกว่าจะพาเด็ก ๆ ไปสวนสนุก...”
ยังพูดไม่ทันจบ เสียงท้ายประโยคก็พลันแปรเปลี่ยน
เสิ่นจือสิงก้มลง จูบเม็ดไฝเล็ก ๆ ใต้กระดูกไหปลาร้าของเธอได้อย่างแม่นยำ ปลายลิ้นไล้คลึงเบา ๆ ร่างของเธอก็พลันอ่อนระทวยราวกับถูกดูดกระดูกออกไป จมอยู่ในอ้อมกอดเขา
ผ่านมาหลายปีแล้ว แต่ผู้ชายคนนี้กลับรู้จุดอ่อนไหวทั่วร่างกายเธอดียิ่งกว่าตัวเธอเองเสียอีก
ตรงไหนที่แตะแล้วเธอจะหลบ ตรงไหนที่จูบแล้วเธอจะคราง ตรงไหนที่ขบกัดแล้วเธอจะเรียกชื่อเขาเสียงสะอื้น เขารู้ทุกอย่างอย่างทะลุปรุโปร่ง
ทั้งสองคนยังคงหลงใหลในกันและกันไม่เสื่อมคลาย
เธอเงยหน้าขึ้นขบกัดลูกกระเดือกของเขา ได้ยินเสียงครางอู้อี้ที่ข่มกลั้นไว้ดังมาจากเหนือศีรษะ จึงยิ้มพอใจจนหางตาโค้งขึ้น
แล้วเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น
“คุณพ่อ! คุณแม่! แดดส่องก้นแล้วนะ!”
เสียงเล็ก ๆ ใส ๆ ดังทะลุประตูเข้ามา พร้อมกับหมัดน้อยสองข้างที่ทุบประตูเป็นจังหวะ
ถัดมาเป็นเสียงที่เล็กกว่าอีก ฟันยังขึ้นเสียงไม่ชัดนัก ร้องตามพี่ชายอย่างอ้อแอ้ว่า “ก้น! ก้น!”
การเคลื่อนไหวของเสิ่นจือสิงชะงัก เขาเอาหน้าผากแนบกระดูกไหปลาร้าของซูม่าน หลับตาสูดหายใจลึก
“ลูกชายลูกสาวคุณน่ะ” ซูม่านกลั้นหัวเราะพลางผลักเขา
ตอนนั้นเด็กทั้งสองคนแลกยาบำรุงครรภ์มาใช้ ยาเม็ดละหนึ่งหมื่นแต้มความรัก ตลอดกระบวนการไม่เจ็บปวดและไม่มีความเสี่ยง เธอไม่อยากให้ทรัพย์สินมหาศาลของตระกูลเสิ่นตกไปอยู่ในมือคนอื่นหรอก