วันรับปริญญาของปีสี่ ซูม่านกำลังเก็บข้าวของอยู่ในหอพัก
เพื่อนร่วมห้องต่างย้ายไปฝึกงานตามที่ของตัวเองกันเกือบหมดแล้ว ห้องสี่คนจึงว่างเปล่า เหลือเพียงกระเป๋าเดินทางของเธอที่เปิดอ้าอยู่บนพื้น
ตอนปีสาม เธอได้เข้าไปฝึกงานในบริษัทสำนักพิมพ์ชั้นนำของประเทศเป็นเวลาหนึ่งปีเต็ม
เริ่มจากผู้ช่วยบรรณาธิการ ค่อย ๆ ทำความรู้จักกับนักเขียน วางแผนหัวข้อ และมีส่วนร่วมในการดำเนินโครงการ
เธอพบว่าสิ่งที่ตัวเองชอบจริง ๆ ไม่ใช่แค่การเขียนเรื่องราว
แต่ยังชอบการค้นพบเรื่องราว การนำเสนอเรื่องราว และการทำให้ผลงานดี ๆ เป็นที่รู้จักของคนมากขึ้นด้วย
พอขึ้นปีสี่ เธออาศัยทรัพยากรและช่องทางที่ตระกูลฟู่จัดหาให้ ก่อตั้งบริษัทสื่อและวัฒนธรรมของตัวเอง
ช่วงแรกบริษัทมีขนาดไม่ใหญ่นัก เซ็นสัญญากับนักเขียนหน้าใหม่ที่มีแววเพียงไม่กี่คน รับผิดชอบการพัฒนาลิขสิทธิ์และดูแลเนื้อหา
แต่ด้วยการประเมินตลาดที่แม่นยำของเธอ และความสามารถในการลงมือทำอันแข็งแกร่งของทีม โครงการหลายชิ้นที่บริษัทผลิตก็โด่งดังขึ้นอย่างรวดเร็ว
ต่อมา เธอยังก่อตั้งแพลตฟอร์มละครสั้นของตัวเองขึ้นมา นั่นคือวิดีโอซีหงซื่อ
เซ็นสัญญากับนักเขียนคุณภาพหลายร้อยคน พร้อมครอบครองลิขสิทธิ์ผลงานชั้นนำไว้มากมาย
ตั้งแต่การปลุกปั้นทรัพย์สินทางปัญญา ไปจนถึงการผลิตละครสั้นและเผยแพร่ทางออนไลน์ ก่อเกิดเป็นห่วงโซ่ธุรกิจที่ครบวงจร
หลังจากนั้น ผลงานหลายเรื่องก็ได้รับความนิยมอย่างต่อเนื่อง ยอดรับชมของเรื่องเดียวสูงสุดทะลุหนึ่งแสนล้านครั้ง