ไซอิ๋วพิศวง: เจ้าเรียกมหาเทพวานรว่าวานรยักษ์สยองเหรอ?

ตอนที่ 38 ให้ข้าชิมสักคำ

6 นาที· 1.4K คำ

เฉินหมิงมองดูกลุ่มยีนพิโรธสีเขียวที่กำลังอาละวาดอย่างบ้าคลั่งในทะเลลมปราณ

เขาไม่ได้ใช้พลังปราณแท้ของลัทธิเต๋าเข้าระงับ เพราะการปิดกั้นสู้การระบายออกไม่ได้

ภายใต้การนำทางของญาณหยั่งรู้ขั้นสูงสุด เฉินหมิงเริ่มแก้ไขเส้นทางเดินพลังของมหาวรคัมภีร์เซียนอย่างบ้าคลั่งที่สุด!

นี่คือการพนันครั้งใหญ่ที่คนธรรมดาคิดแม้แต่จะจินตนาการก็ไม่กล้า

เขาแปรเปลี่ยนพลังปราณแท้เป็นเส้นใยนับพันหมื่นเส้นที่บางดุจเส้นผม แทงทะลวงเข้าไปในหมู่ยีนพิโรธอย่างแม่นยำสูงสุด

ตัดแยก หลอมรวม จัดเรียงใหม่!

เขาบังคับขจัดอารมณ์ดุร้ายกลายพันธุ์อันวุ่นวายไร้ระเบียบในเซรุ่มหมูป่าทิ้งสิ้น หลงเหลือไว้เพียงกฎแห่ง 'พลัง' และ 'ปะทุ' ที่บริสุทธิ์ที่สุดและถึงขีดสุด!

จากนั้นก็ผสานกฎนี้เข้ากับเลือดลมของตนเองอย่างอาจหาญเด็ดขาด!

'ตูมมม!'

ภายในร่างของเฉินหมิง เสมือนมีเสียงอึงคะนึงของการตีกลองศึกดังกึกก้อง

ปฏิกิริยาต่อต้านเริ่มจางหายไปด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

เลือดที่เคยซึมออกนอกร่าง กลับระเหยไปในพริบตาภายใต้อุณหภูมิร้อนแรง ก่อตัวเป็นม่านไอเลือดบางเบาคลุมรอบตัวเขา

ไหลริน

เสียงโลหิตพลุ่งพล่าน

ร่างของเฉินหมิงในชั่วขณะนี้แปรเปลี่ยนเป็นเตาหลอมโลหิตอันน่าพรั่นพรึงอย่างยิ่ง!

อุณหภูมิภายในถ้ำพุ่งสูงขึ้นฉับพลัน ประหนึ่งอยู่ ณ ปากปล่องภูเขาไฟ

พื้นผิวหินแข็งโดยรอบ ถูกไอร้อนและพลังโลหิตที่มองไม่เห็นนี้เผาลนจนเกิดรอยร้าวระเกะระกะ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป