ทั้งหมดนั้นคือดวงวิญญาณอันน่าเวทนาที่ถูกจีวรชั่วร้ายนี้สูบเลือดเนื้อจนเหือดแห้ง!
พระถังสิ้นเรี่ยวแรง สั่นสะท้าน เหงื่อเย็นชุ่มชายเสื้อใน
โลกทัศน์ของเขาถูกทำลายอย่างย่อยยับในชั่วขณะนี้
พระธรรมที่เขาเคยภาคภูมิ ของวิเศษที่เขาเคารพบูชา กลับกลายเป็นของชั่วร้ายวิถีมารที่กินคนไม่คายกระดูก!
“อามิตาพุทธ... อามิตาพุทธ...”
พระถังทรุดลงในโคลน มือทั้งสองกุมศีรษะล้านเอาไว้แน่น
เขาหลับตา น้ำตาและน้ำมูกคลุกเคล้าดินโคลนเลอะเต็มหน้า ได้แต่สวดมนต์ภาวนาพระนามนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับคนบ้าที่กำลังหวาดกลัว หวังจะขับไล่ความหวาดผวาในใจออกไป
เฉินหมิงมองดูท่าทีล่มสลายของพระถังอย่างเย็นชา ในใจไม่มีแม้แต่ความเห็นใจสักนิด
ในโลกอาถรรพ์พิศวงที่บิดเบี้ยวนี้ จิตใจของพระถังถูกแปดเปื้อนมานานแล้ว
หากมิใช่เพราะเขาใช้พระสูตรหัวใจอันบริสุทธิ์ชำระล้างสนามพลังในบริเวณนี้เมื่อครู่ เฒ่าหัวโลนนี่คงถือคัมภีร์กินคนเล่มนั้น ร่วมมือกับลิงเฒ่าที่น้ำลายไหลย้อย จับพวกเขาสองอาจารย์ศิษย์มาทำเป็นซุปไปนานแล้ว
“ท่านอาจารย์ ไม่ต้องสนใจเขา”
เฉินหมิงหันไปพูดกับซุนหงอคงอย่างสงบ “แม้ปีศาจร้ายแห่งภูเขาฝูถูจะถูกกวาดล้างหมดแล้ว แต่ที่นี่อาบไปด้วยไอแค้นเคืองนัก ไม่ควรอยู่นาน”
“พวกเรารีบจากไป หาที่สะอาดพักเถิด”
ซุนหงอคงพยักหน้าอย่างเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง
เขาเหลือบมองพระถังที่ยังตัวสั่นงันงกอยู่บนพื้นพลางสวดมนต์ ก่อนจะแบกกระบองทองสุริยันขึ้นบ่า
“ไป!”
“ข้าเฒ่าซุนไม่อยากอยู่ที่น่าสะอิดสะเอียนนี่อีกแม้แต่วินาทีเดียว!”