โลกแห่งความจริง
หน้าจอถ่ายทอดสดทั่วโลก ในชั่วขณะนี้ตกอยู่ในความเงียบงันดั่งความตาย
แสงพุทธะสีทองบริสุทธิ์ที่พลุ่งพล่านไปทั่วฟ้าทะลุผ่านจอนับไม่ถ้วน ส่องสว่างราตรีของโลกทั้งใบ
แม้จะผ่านหน้าจอ ผู้ชมหลายพันล้านคนยังคงสัมผัสได้ถึงความศักดิ์สิทธิ์ที่ทำให้ผู้คนอยากคุกเข่าถวายบังคม
ในห้องยุทธศาสตร์ลับสุดยอดของทำเนียบดำ ประเทศสวยงาม
“เคร้ง!”
ถ้วยกาแฟขอบทองในมือผู้นำใหญ่แห่งสวยงาม กระแทกอย่างแรงลงบนพรมราคาแพง แตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ
กาแฟร้อนลวกเปียกกางเกงสแล็คเนื้อดีของเขา แต่เขากลับเหมือนไม่รู้สึกใดๆ จ้องเขม็งไปที่ภาพฉายโฮโลแกรมความคมชัดสูงตรงหน้า
“บัดซบ! นี่มันอะไรกันแน่!”
เสียงของผู้นำใหญ่แหลมราวกับแมวที่ถูกเหยียบหาง
“เวทมนตร์? อาวุธนิวเคลียร์? หรือมนต์มารบูรพาใดๆ!”
“เหตุใดไอ้เด็กขี้โรคจากหัวกั๋วที่มีพละกายเพียง 6 แต้ม ถึงปลดปล่อยพลังที่สังหารอสูรลับระดับ S ได้ในพริบตา!”
ภายในห้องยุทธศาสตร์ ผู้เชี่ยวชาญหลายสิบคนที่ติดยศแม่ทัพใหญ่และตำแหน่งมันสมองชั้นยอด บัดนี้หน้าซีดราวกับซากศพ
ไม่มีใครตอบคำถามของผู้นำใหญ่ได้
ผู้นำใหญ่ฟาดฝ่ามือลงบนโต๊ะประชุม ฉุนเฉียวกัดฟันกรอด
“สืบ! ไปสืบเดี๋ยวนี้!”
“ไอ้หมอนี่ชื่อเฉินหมิง ต้องเป็นไพ่ตายที่พวกจิ้งจอกเฒ่าแห่งหัวเซี่ยซ่อนไว้แน่!”
“หรือไม่ก็...”
แววตาของผู้นำใหญ่ฉายความบ้าคลั่งและการคาดเดาที่ชั่วร้ายยิ่ง