“หมาป่าเฮงซวยอะไรกัน นี่มันสัตว์กลายพันธุ์ที่หัวเป็นแพะ ปากเต็มไปด้วยเขี้ยวหนามสามแถว! พวกมันล้อมบ้านขนมหวานของข้าไว้! ประตูหน้าโดนพังไปแล้ว ตอนนี้ข้าหลบอยู่ในปล่องไฟใต้หลังคา ข้างล่างเต็มไปด้วยดวงตาสีเขียววาวโรจน์!”
“พี่หมิง ข้าทนไม่ไหวแล้ว! เมื่อกี้ขาของข้าโดนกรงเล็บหมาป่ากลายพันธุ์ตวัด กระดูกโผล่ออกมา! ส่งอาวุธให้ข้าก่อน ระเบิดเพลิง! ใช่เลย หาระเบิดเพลิงมาให้ข้าสองลัง! ข้าจะเผาฝูงสัตว์สารเลวนี่ให้สิ้นซาก!”
กลุ่มเล็กตกอยู่ในความโกลาหลขั้นรุนแรง
พี่น้องร่วมสาบานสองคนที่เคยหยอกล้อแย่งไก่กันในโลกความจริงได้ทั้งวัน บัดนี้ภายใต้เงามืดแห่งความตายของโลกอาถรรพ์พิศวง ได้ปะทุความขัดแย้งในการเอาตัวรอดที่สิ้นหวังที่สุด
“ไอ้หัวเกรียน เจ้าอย่าแย่งข้า! ไอ้หนวดโคลนพวกนี้พันข้อเท้าข้าไว้! มันดูดเลือดข้า! พี่หมิง ส่งของให้ข้าก่อน! ข้าใกล้ถูกลากลงไปในบ่อโคลนเพื่อกลายเป็นพวกเดียวกับมันแล้ว!”
“ไอ้อ้วนสมองหมู เจ้าหุบปากซะ! ที่หลบภัยของเจ้าอย่างน้อยก็ยังไม่ถล่ม ประตูของข้าไม่มีแล้ว! ฝูงหมาป่ากลายพันธุ์เริ่มปีนขึ้นมาทางปล่องไฟ ข้าประคองได้อย่างมากอีกหนึ่งนาที! พี่หมิง ช่วยข้าด้วย!”
“ข้าใกล้ถูกละลายแล้ว! ข้ากำลังจะตาย!”
“บ้ารึ! เลือดข้าก็ใกล้หมดตัวแล้ว!”
มองดูข้อความขอความช่วยเหลือที่แทบจะส่งมาพร้อมกันบนหน้าจอ สีหน้าของเฉินหมิงดำมืดถึงขีดสุด
สิ้นหวัง
สิ้นหวังอย่างที่สุด
นี่คือความโหดร้ายแท้จริงของโลกอาถรรพ์พิศวง ต่อให้พวกเขารู้ว่าเฉินหมิงเปิดใช้การค้าข้ามภพ แต่ต่อหน้าความตาย ความปรารถนาอันแรงกล้าในการมีชีวิตรอดก็ยังทำลายทุกสิ่ง