“ชิงอิน ฉันกลับมาแล้ว!” ลู่เฉินยังไม่ทันวิ่งเข้าลานบ้านของเซี่ยชิงอิน ก็ร้องเรียกด้วยความตื่นเต้นสุดขีด
แต่พอวิ่งมาถึงหน้าประตูบ้านเซี่ยชิงอินและเห็นว่าประตูใส่กุญแจอยู่ สมองของเขาก็ระเบิดตูมขึ้นมา จนหูอื้อไปหมด
ตอนแรกเขาเบิกตากว้างราวกับถูกฟ้าผ่า จากนั้นก็ทรุดนั่งลงกับพื้นอย่างหมดอาลัยตายอยาก โดยไถลไปตามประตู “หรือว่า...ฉันจะมาช้าไปอีกแล้ว?”
“ไม่ ยังมีโอกาส!” เขานึกขึ้นได้ว่าชาติก่อนพี่ชายเคยบอกว่า ชิงอินรออยู่ข้างนอกหมู่บ้านตั้งนานกว่าจะจากไป เขาจึงรีบลุกขึ้นเตรียมออกตามหา
เขาแทบจินตนาการไม่ออกว่า ตอนชาติก่อนเซี่ยชิงอินจากไปโดยไม่ได้เจอเขา เธอต้องเจ็บปวด ผิดหวัง และตัดสินใจเด็ดขาดแค่ไหน
“ฉันมันสารเลวจริง ๆ!” เขาตบหน้าตัวเองแรง ๆ สองทีติดกัน
ตอนนั้นเอง ป้าหวังที่อยู่ข้าง ๆ ได้ยินเสียงดัง จึงเปิดประตูเอี๊ยดอ๊าดออกมา “ลู่เฉิน ทะเลาะกับเสี่ยวเซี่ยหรือไง? เธอเพิ่งออกไป รีบตามไปสิ!”
“เพิ่งออกไปเหรอ?” ลู่เฉินใจชื้นขึ้นมา หยุดเท้าแล้วหันกลับไปถาม “ป้าหวัง เธอไปทางไหน?”
ป้าหวังชี้ไปทางปากหมู่บ้าน “ทางนั้น!”
“รู้แล้ว ขอบคุณนะป้าหวัง!” เขากล่าวขอบคุณ ก่อนจะวิ่งพรวดพราดไปทางปากหมู่บ้าน
ชาวบ้านไม่น้อยที่เห็นท่าทางรีบร้อนของเขาระหว่างทาง ต่างพากันสงสัย
“ลู่เฉินเป็นอะไรไป? ดูรีบร้อนน่าดู”
“จะอะไรเสียอีก โดนเจ้าหนี้ตามทวงเงินน่ะสิ!”
“ไม่น่าใช่ ดูท่าทางเขาเหมือนกำลังตามใครสักคน ไม่เหมือนถูกคนตามนะ”
“ว่าแต่ลู่เฉินไม่เคยติดหนี้พนันไม่ใช่เหรอ? ปกติเสียจนหมดตัวก็กลับบ้านหรือไม่ก็ไปขอเงิน ไม่เคยยืมเงินมาเล่นพนันนี่”
ลู่เฉินไม่สนใจเสียงซุบซิบเหล่านั้น เขาวิ่งออกจากปากหมู่บ้านไปไกลถึงสองลี้ แต่ก็ยังไม่เห็นเงาของเซี่ยชิงอิน ใจของเขาจึงดิ่งลงสู่ก้นเหว
“หรือเธอจะขี่จักรยานไปแล้ว?” เขาตบหน้าผากตัวเองอย่างหงุดหงิด เสียดายที่ไม่ได้ถามป้าหวังให้ละเอียดกว่านี้
จากนั้นเขาก็หันหลังวิ่งกลับบ้านทันที เตรียมขี่จักรยานออกตามหา
เมื่อกลับถึงบ้านอย่างหอบเหนื่อย เขาก็เห็นพี่สะใภ้ใหญ่ อู๋ซู่เจิน กำลังกวาดลานบ้าน จึงรีบถาม “พี่สะใภ้ จักรยานอยู่ไหน?”
อู๋ซู่เจินหันมามองเขาพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน “ชิงอินเพิ่งขี่ออกไป พวกเธอไม่เจอกันเหรอ?”
“หา? เพิ่งไปอีกแล้วเหรอ?” ลู่เฉินชกกำแพงอย่างหงุดหงิด “ทำไมฉันถึงช้าไปก้าวเดียวตลอดเลย?”
จากนั้นเขาพูดขอบคุณพี่สะใภ้ แล้วรีบออกไปตามหาอีกครั้ง
เมื่อนึกถึงตอนขากลับที่ไม่เจอเซี่ยชิงอิน เขาก็คาดว่าเธออาจกลับบ้านไปก่อนแล้ว จึงวิ่งไปที่บ้านของเธออีกครั้ง
พอวิ่งมาถึงหน้าบ้านเซี่ยชิงอินอีกครั้งและเห็นว่าประตูเปิดอยู่ ในที่สุดเขาก็ถอนหายใจโล่งอก “เฮ้อ~ ในที่สุดก็ตามทัน!”
เขาปรับลมหายใจให้เป็นปกติ แล้วรีบเดินเข้าไปในบ้าน
แต่พอเข้าไปก็เห็นเซี่ยชิงอินกำลังจัดเสื้อผ้าอยู่
“ชิงอิน!” เสียงของเขาสั่นเพราะกลัวว่าจะเสียเธอไปอีก จึงรีบเข้าไปคว้ามือเธอไว้แน่น น้ำเสียงเต็มไปด้วยการวิงวอน “อย่าไปดูตัวได้ไหม?”
เซี่ยชิงอินเงยหน้าขึ้นสบตาเขา แล้วชะงักไปเล็กน้อย
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นลู่เฉินดูต่ำต้อยและเศร้าหมองขนาดนี้ และเป็นครั้งแรกที่เห็นความตื่นตระหนกกับความไม่สบายใจในแววตาของเขา “นาย...กำลังกลัวเหรอ?”
“อืม ฉันกลัว!” ลู่เฉินดึงเธอเข้ามากอดแนบอก อยากจะกอดเธอให้หลอมรวมเป็นร่างเดียวกับเขา “เพราะงั้นอย่าทิ้งฉันไปได้ไหม?”
เซี่ยชิงอินสัมผัสได้ว่าตอนนี้เขาเปราะบางราวกับเด็กคนหนึ่ง เธอจึงกอดเขาเบา ๆ พลางลูบศีรษะอย่างอ่อนโยน “ลู่เฉิน นาย...เป็นอะไรไป?”
ลู่เฉินวางคางบนไหล่ของเธอ หลับตาสูดกลิ่นกายของเธออย่างหลงใหล ในใจจึงค่อยสงบลงบ้าง “ฉันฝันบนเรือ ฝันว่าเธอถูกคนที่นัดดูตัวด้วยพาไปต่างประเทศ แล้วพวกมันก็ผ่าตับควักไส้ ทรมานเธอจนแทบไม่เหลือสภาพ พอฉันสะดุ้งตื่นแล้วไม่เห็นเธอ ก็เลยใจหายมาก”
เซี่ยชิงอินเผยรอยยิ้มทั้งเอ็นดูทั้งจนใจ “คนบ้า ฝันก็เป็นแค่เรื่องหลอก ๆ!”
“ไม่ว่าจริงหรือฝัน ฉันก็ไม่ให้เธอไป!” ลู่เฉินเริ่มทำตัวเอาแต่ใจ
“ทำไมนายถึงเผด็จการแบบนี้?” เซี่ยชิงอินเริ่มอธิบายเหตุผลให้เขาฟัง “ฉันรับปากว่าจะรอนาย 15 วัน ก็ต้องรอแน่นอน แต่เรื่องดูตัวตกลงกันไว้แล้ว อย่างน้อยฉันก็ต้องไปเจอเขาสักครั้ง จะได้พูดให้ชัดเจน!”
“ไม่ได้!” ลู่เฉินคัดค้านอย่างหนักแน่น “ถ้าเขาเกิดถูกใจเธอขึ้นมา แล้วพอโดนเธอปฏิเสธก็แอบเล่นงานเธอล่ะ? ฉันไม่ให้เธอไปเสี่ยงหรอก!”
“แต่...” เซี่ยชิงอินยังรู้สึกว่าไม่รักษาคำพูดนั้นไม่ดี แต่ก็ไม่อยากให้เขาเป็นห่วง จึงเอ่ยขึ้นว่า “งั้นฉันจะไป...”
เธอยังพูดคำว่า “โทรศัพท์” ไม่ทันจบ ลู่เฉินก็จูบปิดปากเธออย่างเอาแต่ใจ
เธอดิ้นขัดขืนอยู่สองครั้ง ก่อนร่างจะอ่อนยวบและยอมจำนนอย่างสิ้นเชิง เริ่มจูบตอบกลับอย่างเร่าร้อน
ผ่านไปนาน ลู่เฉินถึงยอมปล่อยเธอ เขาคว้าเชือกที่อยู่ข้าง ๆ ขึ้นมาขู่ “เธอห้ามไปไหนทั้งนั้น! ไม่งั้นฉันจะมัดเธอไว้เหมือนเมื่อคืน!”
เซี่ยชิงอินถูกจูบจนดวงตาพร่าเลือน แล้วจะยังสนใจเรื่องดูตัวอะไรอีก
เธอแย่งเชือกมา แล้วใช้นิ้วเรียวเชยคางเขาขึ้น “เจ้าลู่จื่อ วันนี้ถึงตาฉันมัดนายแล้ว!”
“งั้นห้ามกลับคำล่ะ!” ลู่เฉินพุ่งเข้าใส่เธอราวกับหมาป่าหิวโหย
หลังร่วมรักกันนานกว่าหนึ่งชั่วโมง เซี่ยชิงอินก็นอนซบอกลู่เฉินอย่างอิ่มเอมแต่เหนื่อยล้า “ลู่เฉิน เมื่อคืนที่นายบอกว่าจะแต่งงานกับฉัน นายพูดจริงหรือเปล่า?”
“จริง!” ลู่เฉินหยิบเงินสิบหยวนออกมา “นี่คือเงินที่ฉันหาได้จากการออกทะเลเมื่อคืน บ่ายนี้เราไปจดทะเบียนกันเลย ต่อไปฉันจะหาเงินให้ได้มากกว่านี้ แล้วจัดงานแต่งให้เธออย่างยิ่งใหญ่สมเกียรติ!”
“ไม่เอา!” เซี่ยชิงอินแย่งเงินสิบหยวนไป “ตอนนี้ฉันยังไม่อยากจดทะเบียนกับนาย!”
“ทำไมล่ะ?” ลู่เฉินทั้งร้อนใจทั้งกระวนกระวาย กลัวว่าจะเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นมา จึงรีบยืนยัน “ชิงอิน เชื่อฉันนะ ฉันเปลี่ยนตัวเองจริง ๆ แล้ว ต่อไปจะไม่ดื่มเหล้าเล่นไพ่อีก ฉันจะใช้ชีวิตกับเธอให้ดี!”
“ฮึ! พูดได้ดีนี่!” เซี่ยชิงอินใจอ่อน แต่ก็กลัวว่าสิ่งเหล่านี้จะไม่จริง จึงรู้สึกไม่มั่นใจเอาเสียเลย “ใครจะรู้ว่าสองวันผ่านไปนายจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมไหม?”
“ไม่กลับไปเป็นแบบนั้นหรอก!” ลู่เฉินจูบกระหม่อมเธอ “ถ้าฉันกลับไปเป็นเหมือนเดิม เธอก็มัดฉันไว้เลย!”
“ไปให้พ้น!” เซี่ยชิงอินโมโห คว้าแขนเขามากัดแรง ๆ หนึ่งที แล้วลุกขึ้นเริ่มสวมเสื้อผ้า “กลางวันแสก ๆ ยังคิดแต่เรื่องลามก รีบลุกขึ้นมาเลย ถ้ามีคนมาเห็นเข้า ระวังเขาจะลากนายไปยิงเป้า!”
ลู่เฉินลุกขึ้นกอดเธอ “งั้นก็รับปากแต่งงานกับฉันสิ ไม่อย่างนั้นจะลากฉันไปยิงเป้าก็เอาเลย!”
เซี่ยชิงอินกลอกตาอย่างยั่วยวน “อีก 15 วัน ค่อยดูว่านายทำตัวดีแค่ไหน!”
“ฮิ ๆ ได้เลย!” ลู่เฉินได้คำตอบที่ต้องการแล้ว ก็รีบลุกขึ้นแต่งตัวอย่างว่องไว
ทั้งสองเพิ่งจัดการตัวเองเรียบร้อย เสียงผู้หญิงคนหนึ่งก็ดังมาจากข้างนอก “ชิงอิน ชิงอินอยู่บ้านไหม?”
ลู่เฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกว่าเสียงนั้นทั้งคุ้นและแปลกหู “ชิงอิน เพื่อนเธอเหรอ?”
เซี่ยชิงอินพยักหน้า “อืม เป็นเพื่อนบ้านสมัยเด็ก เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ เธอเป็นคนแนะนำผู้ชายที่นัดดูตัวให้พ่อแม่ฉันเอง”
“อ้อ?” พอลู่เฉินได้ยินแบบนั้น ก็รู้สึกไม่ชอบผู้หญิงคนนี้ขึ้นมาทันที
กล้าแนะนำเมียของเขาให้คนอื่น คงเบื่อชีวิตแล้วสินะ!
“ไม่คิดเลยว่าเธอจะมาหาถึงนี่ ไปเถอะ ไปคุยกันให้รู้เรื่อง” เซี่ยชิงอินจูงมือเขาเดินออกไปข้างนอก
“ได้!” ลู่เฉินพยักหน้าเล็กน้อย เขาอยากเห็นนักว่าผู้หญิงคนนี้เป็นตัวอะไรกันแน่?
พอเดินออกจากบ้านและเห็นหน้าตาของผู้หญิงคนนั้น แววตาของเขาก็ฉายแววสังหารรุนแรงขึ้นมาทันที