คนด้านนอกกลับกันไปหมดแล้ว แต่สตูดิโอคัดสรรโดยเจียงหนานยังคงสว่างไสวไปทั่วโถงใหญ่ ความเงียบกลับคืนมา ทุกคนกำลังจัดเก็บงานขั้นสุดท้ายอย่างเป็นระเบียบ
เจียงหยวนหยวนกับเจียงลี่ลี่กำลังเก็บของอยู่บนชั้นสอง ส่วนเจียงหนานกับจ้าวคุนยังช่วยกันวุ่นอยู่ที่โถงชั้นหนึ่ง
พรุ่งนี้เช้าสินค้าจะมาส่ง ยังมีงานเตรียมการอีกหลายอย่างที่ต้องจัดการล่วงหน้า
เจียงหนานกำลังจัดป้ายบนชั้นวางสินค้า โดยเรียงใหม่ตามประเภทสินค้าที่จะมาถึงในวันรุ่งขึ้น จ้าวคุนคอยช่วยอยู่ข้าง ๆ
เจียงหนานตรวจดูประเภทสินค้าและราคาในรายการส่งของพรุ่งนี้ แล้วจัดเรียงทีละอย่าง พลางเหลือบมองคนที่กำลังก้มหน้าทำงานอยู่ข้างกาย
เห็นจ้าวคุนเงียบมาตลอด เจียงหนานจึงเป็นฝ่ายชวนคุย
“วันนี้เหนื่อยหน่อยนะ ยุ่งมาทั้งวันเลย”
จ้าวคุนได้ยินคำพูดของเจียงหนานแล้วมือก็ชะงักไปชั่วครู่ ก่อนเงยหน้ามองเธอแล้วยิ้มตอบ
“ไม่เหนื่อยหรอก ฉันก็ช่วยอะไรได้ไม่มาก ทำได้แค่เรื่องง่าย ๆ เท่านั้น”
ได้ยินจ้าวคุนพูดแบบนั้น เจียงหนานก็ยิ้ม “ช่วยกันแล้วจะมาแบ่งว่าเรื่องไหนสำคัญมากสำคัญน้อยได้ยังไง”
จ้าวคุนพยักหน้าอย่างจริงจัง
“แบ่งได้สิ ครั้งก่อนเธอช่วยไลฟ์ขายของให้พวกเราตอนงานแสดงสินค้า นั่นช่วยพวกเราไว้มาก แก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้พอดี หลังจากพ่อแม่ฉันกลับไปก็พูดถึงเรื่องนี้บ่อย ๆ รู้สึกเกรงใจมาก คิดอยู่ตลอดว่าจะตอบแทนเธอยังไงดี”
“คราวนี้พ่อบอกฉันว่าอย่าเพิ่งรีบกลับ อยู่ช่วยเธออีกสักสองสามวัน เพราะงั้นฉันยังไม่กลับหรอก”
เจียงหนานได้ยินแล้วก็รีบพูดพร้อมรอยยิ้ม
“อย่าเลย บริษัทที่บ้านนายงานยุ่งขนาดนั้น รีบกลับไปจัดการงานของตัวเองเถอะ ดูสิ สตูดิโอฉันก็รับคนมาไม่น้อย งานพวกนี้จัดการไหว ฝากขอบคุณคุณลุงคุณป้าด้วยนะ”
เจียงหนานเว้นจังหวะเล็กน้อยก่อนพูดต่อ
“ฝากบอกคุณลุงด้วยว่าไม่ต้องเก็บเรื่องไลฟ์ครั้งก่อนไปคิดมาก ไม่อย่างนั้นฉันกลับจะรู้สึกไม่สบายใจเสียเอง ในฐานะเพื่อน แค่ช่วยนิดหน่อยเอง เอาเข้าจริงเป็นเพราะคุณภาพของเครื่องปั้นดินเผาว่านซีดีอยู่แล้ว ลูกค้าถึงยังอยู่ ถ้าสินค้าไม่ดี ต่อให้ไลฟ์ครั้งนั้นของฉันได้ผลแค่ไหน สุดท้ายก็ช่วยอะไรไม่ได้อยู่ดี”