พิธีมอบรางวัลสิ้นสุดลง เจียงหนานปฏิเสธความช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่ที่อาสามาส่ง แล้วกลับไปยังห้องพักพร้อมพี่สาวทั้งสองคน
เจียงหนานถอดชุดราตรีออก เจียงหยวนหยวนเก็บเสื้อผ้าอย่างระมัดระวัง ก่อนเอ่ยด้วยความรู้สึกซาบซึ้งเบา ๆ
“หนานหนาน เซี่ยฮวนเป็นคนละเอียดรอบคอบจริง ๆ เมื่อวานพวกเรามัวแต่ดีใจจนไม่มีใครนึกถึงเรื่องชุดราตรีเลย ไม่คิดว่าเธอจะหาคนเอาชุดมาส่งให้แต่เช้าตรู่ แถมยังคิดเผื่อเธอไว้ทุกเรื่องอย่างรอบคอบด้วย”
เจียงหนานยิ้มบาง ๆ แล้วพยักหน้า
“เซี่ยฮวนมีน้ำใจมาก ชุดที่ฉันใส่ในงานร้อยคนเก่งครั้งก่อนก็ได้เธอช่วยเตรียมให้เหมือนกัน”
การแข่งขันครั้งนี้มีเรื่องพลิกผันหลายครั้ง เจียงหนานไม่เคยคิดถึงเรื่องรับรางวัลเลยสักนิด เมื่อวานผลการแข่งขันเพิ่งได้ข้อสรุป แต่กลางคืนเธอก็มัวแต่กังวลเรื่องจ้าวคุน จนลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท
เจียงลี่ลี่ที่อยู่ข้าง ๆ ก้มหน้าช่วยจัดของให้เธอ พอได้ยินก็พูดขึ้นว่า
“หนานหนาน ฉันว่าเฟยเฟยกับเซี่ยฮวนสนิทกันดีนะ ถ้าต่อไปทั้งคู่ช่วยเธอดูแลงานได้ เวลาเธอออกไปข้างนอกพวกเราก็คงสบายใจขึ้นเยอะ”
เจียงหยวนหยวนเห็นด้วย “ใช่ เฟยเฟยก็ดีมาก แต่ยังไงก็เป็นผู้ชาย ไม่ละเอียดเท่าผู้หญิงหรอก”
เจียงหนานเปลี่ยนเป็นชุดลำลองที่ใส่สบาย แล้วหัวเราะเบา ๆ
“บ้านเซี่ยฮวนฐานะดี ครอบครัวเธอมีบริษัท คงไม่สนใจมาเป็นผู้ช่วยฉันหรอก”
เจียงหยวนหยวนประหลาดใจเล็กน้อย
“เซี่ยฮวนอัธยาศัยดี ไม่เห็นวางท่าเป็นคุณหนูตระกูลร่ำรวยเลย เมื่อวานน้าสะใภ้เห็นเธอกับเฟยเฟยเข้ากันได้ดี ยังแอบถามฉันด้วยว่าเฟยเฟยกับเธอมีโอกาสพัฒนาความสัมพันธ์กันไหม”
เจียงลี่ลี่เก็บของเสร็จก็ลุกขึ้น ยิ้มกลั้นไม่อยู่
“เฟยเฟยยังเด็กอยู่เลย น้าสะใภ้ใจร้อนไปหรือเปล่า แม้แต่แม่ตอนนี้ก็ไม่บ่นเรื่องฉันกับหนานหนานทุกวันแล้วนะ”