หวังฟู่กุ้ยไม่คิดว่าเจียงหนานจะพูดจริงทำจริง ถึงขั้นนำเอกสารไปยื่นให้ทางการแล้ว
เขาไม่รู้เรื่องและไม่เคยได้ยินข่าวมาก่อน จึงคิดว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ที่จริงหวงซิ่วหลานก่อเรื่องใหญ่โตขนาดนั้น คนในหมู่บ้านแทบทุกคนรู้แล้วว่าพวกเธอกำลังเตรียมเอกสารเพื่อยื่นเรื่องร้องเรียนต่อทางการ
ถ้าเป็นเมื่อก่อน ในหมู่บ้านซิ่วสุ่ยยังมีคนที่สนิทกับหวังฟู่กุ้ยอยู่บ้าง พวกเขาคงบอกเรื่องนี้ให้เขารู้ จะได้เตรียมรับมือไว้
แต่ตั้งแต่ครั้งก่อนที่หวังฟู่กุ้ยช่วยคนในหมู่บ้านขายข้าวโพดแล้วเกิดเรื่องขึ้น คนเหล่านั้นก็แตกหักกับเขาเพราะทวงเงินจากเขา
ในเมื่อแตกหักกันแล้ว พวกเขาย่อมไม่อยากให้หวังฟู่กุ้ยได้ดี ทั้งยังกลัวว่าเขาจะคิดบัญชีย้อนหลังและหาเรื่องพวกตน
เรื่องนี้จึงถูกปิดเป็นความลับอย่างมิดชิด จนกระทั่งผู้ใหญ่บ้านพาเจ้าหน้าที่สอบสวนจากอำเภอมาถึงบ้าน หวังฟู่กุ้ยถึงเพิ่งรู้
ข่าวที่เจ้าหน้าที่มาถึงหมู่บ้านซิ่วสุ่ยแพร่ไปอย่างรวดเร็ว
ผู้คนมากมายมารุมดูเรื่องสนุกกันอยู่หน้าลานบ้านหวังฟู่กุ้ย
เจ้าหน้าที่สอบถามหวังฟู่กุ้ยอยู่ข้างใน มีเสียงบทสนทนาดังลอดออกมาเป็นระยะ
“สหายหวังฟู่กุ้ย ปกติคุณไม่ไปนั่งทำงานที่คณะกรรมการหมู่บ้านใช่ไหม ถ้าชาวบ้านมีธุระจะให้คุณช่วย ก็ต้องมาหาคุณที่บ้านอย่างนั้นหรือ?”
“ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่ ผม... ช่วงนี้สุขภาพไม่ค่อยดี ก็เลยอยู่บ้านครับ”
“สุขภาพไม่ดีหรือ? ตรงไหนที่ไม่ดี มีใบรับรองจากโรงพยาบาลไหม เป็นมานานแค่ไหนแล้ว? จากข้อมูลที่เรามี คุณเป็นแบบนี้มาตลอด”
……
“ดี งั้นช่วยบอกหน่อยว่าเหตุผลที่คุณไม่เห็นด้วยกับการที่สหายเจียงหนานสร้างโกดังในลานบ้านคืออะไร จากข้อมูลที่เราได้รับ เอกสารและขั้นตอนต่าง ๆ ของเจียงหนานครบถ้วนแล้ว”
“เพื่อนบ้านไม่เห็นด้วยหรือ? เหตุผลที่ไม่เห็นด้วยคืออะไร เป็นเหตุผลที่สมควรหรือเปล่า?”