ในชั่วขณะนั้น ทุกคนมองเจียงหนานด้วยสายตาเหมือนกำลังเงยหน้ามองคนที่อยู่สูงกว่า
หน้าตาสะอาดสะอ้าน รูปร่างบอบบาง แต่ยืนหยัดสง่างามและเปี่ยมพลัง
เจียงลี่ลี่กำหมัดแน่น คำพูดของเจียงหนานทำให้เธอรู้สึกฮึกเหิม ทั้งมีเหตุผลและไม่ก้มหัวให้ใคร หวังฟู่กุ้ยอยู่ต่อหน้าเธอจนไม่มีโอกาสแม้แต่จะแก้ตัว
ตอนเจียงหนานเพิ่งกลับมาที่หมู่บ้าน ชาวบ้านหลายคนเคยนินทากันลับหลังว่าเรียนหนังสือไปก็ไม่มีประโยชน์
เจียงหนานเรียนเก่งขนาดนั้น สุดท้ายก็ยังกลับมาอยู่ดี กลับมายังหุบเขายากจนที่ทุกคนอยากหนีไปให้พ้น และใช้ชีวิตเหมือนคนในหมู่บ้านที่เรียนไม่เก่งหรือไม่เคยเรียนหนังสือ
แต่ความจริงพิสูจน์แล้วว่าเธอไม่เหมือนพวกเขา
เหมือนตอนที่เธอไลฟ์ แค่นั่งลงตรงนั้นก็มีราศีของคนที่มีความรู้ติดตัว
นี่คือบุคลิกที่สั่งสมจากการอ่านหนังสือมากมาย เปี่ยมด้วยความสุขุมและกลิ่นอายของผู้มีความรู้ ไม่ต้องจงใจโอ้อวด แค่เคลื่อนไหวหรือยกมือก็เผยออกมาเอง
ไลฟ์ของเธอยิ่งดังขึ้นเรื่อย ๆ ทำได้แค่อิจฉา แต่ทำอย่างอื่นไม่ได้ เพราะถึงอยากเรียนแบบเธอก็ทำไม่ได้ นี่แหละคือความแตกต่างระหว่างเธอกับคนอื่น
เช่นเดียวกับตอนนี้ที่เธอเผชิญหน้ากับหวังฟู่กุ้ยอย่างมีสติ พูดจามีเหตุผลจนเขาหาข้อโต้แย้งไม่ได้ ได้แต่อับจนคำพูด
ตอนนี้ยังมีใครพูดอีกไหมว่าเรียนหนังสือไปก็ไม่มีประโยชน์?
ไม่มีแล้ว การเรียนหนังสือมีประโยชน์แน่นอน
เมื่อมีมุมมองกว้างไกลขึ้นและมองปัญหาได้ลึกซึ้งกว่าเดิม ความเข้าใจและความมั่นใจที่ฝังลึกอยู่ในตัวก็ไม่ได้เกิดขึ้นมาลอย ๆ แต่เป็นผลจากการสั่งสมวันแล้ววันเล่า
เมื่อเจียงหนานพูดแบบนี้ ชาวบ้านก็มีความมั่นใจขึ้นมาเช่นกัน
“หวังฟู่กุ้ย ยังมีข้ออ้างอะไรอีก? วันนี้แกต้องให้คำตอบกับทุกคน!”
“เลิกหลอกทุกคนแล้วเอาหวังเหล่าไท่มาเป็นโล่ได้แล้ว ถ้าไม่อนุมัติคลังสินค้าของบ้านเจียงหนานเพราะไม่อยากอนุมัติให้เธอ พวกเราก็ไม่ยอม!”