เจียงหนานบอกว่าอยากคุยกันสักหน่อย หยางจิ่งหรานก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ แม้ไม่รู้ว่าจะคุยเรื่องอะไร แต่ก็รับปากเสียงรัว
วันนั้นหลังคุยกับเจียงหนานจบ หยางจิ่งหรานก็จงใจเข้าไปดูหน้าแรกของห้องไลฟ์คัดสรรโดยเจียงหนาน
มีผู้ติดตามกว่า 30,000 คน
หยางจิ่งหรานรู้ดีว่า คนที่มีผู้ติดตามไม่ถึง 50,000 คนล้วนเป็นสตรีมเมอร์หน้าใหม่ที่เพิ่งเริ่มต้น
เจียงหนานเป็นสตรีมเมอร์หน้าใหม่อย่างที่เขาคาดไว้
ไม่มีทั้งเบื้องหลังและทรัพยากร อาศัยความสามารถของตัวเองล้วน ๆ ถึงได้เบียดเข้าไปอยู่ในรอบร้อยอันดับแรก
หยางจิ่งหรานนับถือเจียงหนาน
ถึงเจียงหนานจะไม่ใช่สตรีมเมอร์ดัง หยางจิ่งหรานก็ไม่เคยละเลยเธอแม้แต่น้อย
เจียงหนานบอกว่าจะมา หยางจิ่งหรานก็ไปรับเธอด้วยตัวเอง
ทั้งยังจัดตารางกำหนดการหลังจากนี้ไว้ให้แล้ว คิดว่าจะต้อนรับเธออย่างดี
จะเป็นสตรีมเมอร์ดังหรือสตรีมเมอร์ตัวเล็ก อย่างไรอีกฝ่ายก็มีน้ำใจอยากช่วยจริง ๆ ไม่ว่าจะช่วยได้มากน้อยแค่ไหน หยางจิ่งหรานก็ซาบซึ้งในน้ำใจนี้เป็นอย่างยิ่ง
ดังนั้นแม้ตอนนี้หยางจิ่งหรานจะยังมีกำหนดการอื่นอยู่ แต่เมื่อเจียงหนานบอกว่าจะไปคุยกันที่บริษัทก่อน เขาก็ไม่คิดจะออกความเห็นอะไร ทำตามที่เธอบอกทุกอย่าง
รถขับเข้าไปในเขตนิคมแห่งหนึ่ง หยางจิ่งหรานแนะนำเจียงหนานว่า
“คุณเจียงหนาน นิคมของเราที่นี่เป็นเขตพื้นที่ขนาดใหญ่ที่รัฐบาลวางแผนไว้ มีทั้งธุรกิจงานศิลป์ไม้ไผ่ การจัดสวน การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม และธุรกิจอีกหลายประเภท”
“ในนิคมของเรานอกจากงานจักสานไม้ไผ่จิ่งหรานของผมแล้ว ยังมีบริษัทจักสานไม้ไผ่อีกหลายแห่ง”
เจียงหนานถามว่า “บริษัทที่อยู่ในรายชื่อที่คุณให้ฉันก่อนหน้านี้ใช่ไหมคะ”
“ใช่ครับ ประมาณนั้น บริษัทที่อยู่ในนิคมเดียวกันผมค่อนข้างคุ้นเคย ส่วนบริษัทที่ไม่ได้อยู่ที่นี่ผมก็ไม่ค่อยรู้จัก”