เจียงหนานเงยหน้ามองผู้มาเยือน ก่อนยื่นมือออกไปอย่างสุภาพ รอยยิ้มอ่อนโยนปรากฏบนใบหน้า
“สวัสดีค่ะคุณเฉา ยินดีต้อนรับที่อุตส่าห์เดินทางมาไกล เราเคยคุยกันทางออนไลน์มาก่อน ฉันยังจำได้ค่ะ”
เฉาเจิ้นหยวนแห่งหว่านซานหง เจียงหนานยังพอจำได้อยู่ ช่วงแรกทีมงานของเฉาเจิ้นหยวนเป็นฝ่ายติดต่อเธอก่อน อยากชวนเธอทดลองไลฟ์ขายสินค้า หลังจากเธอปฏิเสธไป เฉาเจิ้นหยวนก็เป็นฝ่ายติดต่อเธอด้วยตัวเอง แสดงความจริงใจอย่างมาก
ตอนนั้นเจียงหนานเคยศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับแบรนด์หว่านซานหง แบรนด์นี้มีชื่อเสียงดี บริษัทก็มีทุนและกำลังไม่น้อย พูดกันตามตรง การที่หว่านซานหงเป็นฝ่ายเข้าหาเธอก่อนในตอนนั้น ถือว่าลดตัวลงมาพอสมควร ฐานแฟนคลับของเจียงหนานยังเล็ก และขนาดของเธอก็ห่างชั้นกับบริษัทนี้อย่างมาก
แรกเริ่มนั้น พนักงานของอีกฝ่ายมาพูดคุยเรื่องความร่วมมือ โดยเสนอให้ทดลองไลฟ์ขายสินค้า ถือเป็นการเปิดโอกาสให้เธอได้แสดงฝีมือ
แต่เจียงหนานไม่ได้สนใจ จึงปฏิเสธไป
หลังจากเจียงหนานปฏิเสธคำเชิญให้ทดลองไลฟ์ เฉาเจิ้นหยวนผู้เป็นเจ้าของก็ออกหน้าติดต่อเธอด้วยตัวเอง วางท่าทีอ่อนน้อมถ่อมตนอย่างมาก และไม่เอ่ยถึงเรื่องทดลองไลฟ์อีกเลย เขาตั้งใจจริงที่จะร่วมงานกับเธอ
เจียงหนานซาบซึ้งที่เฉาเจิ้นหยวนให้ความสำคัญกับเธอ แต่ก็ยังปฏิเสธอย่างสุภาพ
ตอนนั้นสินค้าที่อยู่ในห้องไลฟ์ของเจียงหนานล้วนเป็นสิ่งที่ระบบจัดหาให้ เธอมีตัวคนเดียว ไม่มีทีมงานที่เชี่ยวชาญพอจะควบคุมคุณภาพสินค้า
ต่อให้เป็นแบรนด์ที่ดีแค่ไหน ก็ไม่ควรรับเข้ามาทั้งหมดโดยไม่มีเงื่อนไข เจียงหนานเข้าใจดีว่าการไลฟ์ขายสินค้าต้องยึดมั่นในมาตรฐานของตัวเอง และเมื่อมีสิทธิ์ตัดสินใจก็ควรมีความสามารถมากพอที่จะกำกับดูแลคุณภาพสินค้า ตอนนั้นเธอยังไม่มีความสามารถเช่นนั้น จึงยังไม่ตกลงร่วมงานกับแบรนด์ใด
เมื่อได้ยินว่าเจียงหนานยังจำเขาได้ ใบหน้าของเฉาเจิ้นหยวนก็พลันเผยความยินดี
“คุณเจียงยังจำผมได้ ผมเป็นเกียรติมากจริง ๆ ครับ”