เซี่ยฮวนรู้ดีว่าข่าวแบบนี้จากกลุ่มแฟนคลับน่าจะมาจากทีมผู้จัดการของเสิ่นจื่อหลี ไม่น่าจะเป็นข่าวลือไร้มูล
แต่เรื่องนี้เหนือความคาดหมายเกินไป เธอจึงรีบถามต่อว่า “อาจารย์เสิ่นจะมาถึงประมาณกี่โมงเหรอ?”
คอฟฟี่บีนส่ายหน้าเบา ๆ
“เวลาแน่นอนพวกเราก็ไม่รู้เหมือนกัน ได้ยินแค่ว่าเขาถ่ายงานอยู่ข้างนอก ตอนเช้ายังมีตารางงานอีก ต้องเดินทางมาจากต่างเมือง คิดว่าคงมาถึงไม่เร็วเท่าไร”
“โอเค เข้าใจแล้ว เดี๋ยวฉันไปบอกเจียงหนานก่อน”
เซี่ยฮวนหันไปกำชับแกนนำกลุ่มแฟนคลับของตัวเองหลายคน ให้ช่วยจัดการดูแลกลุ่มแฟนคลับของเสิ่นจื่อหลีและแบ่งพื้นที่รอให้เรียบร้อย
หลังจัดการเรื่องด้านนอกเสร็จ เซี่ยฮวนก็เดินเข้าประตูใหญ่ ตั้งใจจะไปบอกข่าวนี้กับเจียงหนาน แต่กลับเห็นว่าข้างกายเจียงหนานมีคนเพิ่มขึ้นหลายคน ทุกคนรายล้อมพูดคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน
เซี่ยฮวนเคยเจอลู่ซือหยวนมาก่อน จึงจำเขาได้ทันที เธอรู้ว่าชายคนนี้เป็นหัวหน้าของเจียงหยวนหยวน
วันนี้ลู่ซือหยวนสวมชุดทางการ ท่าทีสุขุมเรียบขรึม ข้างกายมีชายวัยกลางคนหลายคนสวมแจ็กเก็ตสีเข้ม ทั้งหมดวางตัวสุขุม ส่วนลู่ซือหยวนยืนอยู่ข้าง ๆ ด้วยท่าทีสุภาพนอบน้อม เซี่ยฮวนแอบคาดเดาว่าคนเหล่านี้น่าจะเป็นผู้นำจากหน่วยงานระดับสูงกว่า
เจียงหนานยืนอยู่กลางกลุ่ม กำลังจับมือทักทายทุกคนทีละคน เซี่ยฮวนไม่กล้าเข้าไปขัดจังหวะ จึงยืนรออยู่ด้านข้าง
ผู้นำหลายคนที่ล้อมเจียงหนานมีสีหน้าอบอุ่นเป็นกันเอง เสียงหัวเราะและคำพูดแสดงความยินดีดังต่อเนื่อง
“ยินดีด้วยนะ สหายเจียงหนาน ขอให้สตูดิโอของเธอเปิดกิจการได้อย่างราบรื่น!”
“เสี่ยวเจียงยังสาวแต่มีความสามารถ หวังว่าเธอจะเป็นต้นแบบผู้ประกอบการของตำบลชิงหนิง และเป็นแบบอย่างให้คนหนุ่มสาวในตำบลของเรา!”
“ตำบลชิงหนิงของเราขาดแคลนอุตสาหกรรมอีคอมเมิร์ซที่มีขนาดและมาตรฐานมานานแล้ว เธอยินดีกลับบ้านเกิดมาปักหลักทำงาน ทั้งยังเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงฟื้นฟูโรงเรือนปลูกสตรอว์เบอร์รีของหมู่บ้านซิ่วสุ่ย ช่วยเพิ่มรายได้ให้เกษตรกร ความมุ่งมั่นลงมือทำแบบนี้หาได้ยาก ต่อไปก็ตั้งใจทำงานให้ดี สู้ต่อไปนะ”