“ดีมาก! เจียงหนานพูดได้ดีสุด ๆ!”
“หมู่บ้านซิ่วสุ่ยของเรามีเจียงหนาน นับเป็นโชคดีของคนทั้งหมู่บ้านจริง ๆ!”
“พี่จ่านเผิงก็เก่งมากเหมือนกันนะ พูดตั้งยาวแต่ไม่ก้มดูโพยเลยสักครั้ง”
“ไม่คิดเลยว่าวันหนึ่งจะได้เห็นพี่หนานหนานกับพี่จ่านเผิงมาไลฟ์ด้วยกันเพื่อโปรโมตหมู่บ้านซิ่วสุ่ย ดีจัง ซึ้งมากเลย”
หอประชุมของหมู่บ้านซิ่วสุ่ยมีคนเต็มทุกที่นั่ง ด้านหน้ามีจอขนาดใหญ่แขวนอยู่ ชาวบ้านทั้งหมู่บ้านพากันนั่งล้อมวง จ้องมองไลฟ์ที่กำลังถ่ายทอดอยู่บนจอ
นี่กลายเป็นกิจกรรมประจำทุกคืนของหมู่บ้านไปแล้ว ผู้สูงอายุหลายคนใช้สมาร์ตโฟนไม่เป็น จึงดูไลฟ์ของเจียงหนานด้วยตัวเองไม่ได้ ตามคำขอของทุกคน คณะกรรมการหมู่บ้านจึงเปิดไลฟ์บนจอในหอประชุมทุกคืน ให้ชาวบ้านมานั่งดูกันพร้อมหน้า
คืนนี้พอรู้ว่าหวังจ่านเผิงจะปรากฏตัวในไลฟ์ด้วย คนที่มาก็เยอะเป็นพิเศษ หอประชุมเต็มไปด้วยเสียงพูดคุย บรรยากาศคึกคักสุด ๆ
ทุกคนรู้ว่าเจียงหนานกับหวังจ่านเผิงตั้งใจมาไลฟ์โปรโมตสตรอว์เบอร์รีของหมู่บ้านซิ่วสุ่ยในคืนนี้ แต่ผลจะเป็นอย่างไร ทุกคนก็ยังไม่มั่นใจนัก
ป้าหลายคนที่นั่งอยู่ข้างหวงซิ่วหลานเริ่มคุยกัน
“พวกเธอว่าอีกไม่นานสตรอว์เบอร์รีในหมู่บ้านเราก็จะสุกแล้ว สตรอว์เบอร์รีตั้งเยอะขนาดนี้จะขายหมดจริงไหม? ได้ยินมาว่าหมู่บ้านข้าง ๆ ก็ปลูกเหมือนกัน แถมสุกก่อนของเราด้วย แต่ขายไม่ค่อยดีเลย”
พอมีคนเริ่มพูด หัวข้อนี้ก็ถูกหยิบมาคุยกันต่อทันที
“นั่นสิ ญาติที่บ้านฉันบอกว่าสตรอว์เบอร์รีไม่ได้หายากอะไร ที่ไหน ๆ ก็มีขาย ปลูกกันตั้งเยอะขนาดนี้ ไม่แน่ว่าจะขายหมดนะ”
“แต่เรามีเจียงหนานนี่นา ตอนนี้เจียงหนานดังในเน็ตจะตาย ลูกพี่ลูกน้องห่าง ๆ ของฉันที่แทบไม่ได้ติดต่อกันมาหลายปี วันก่อนยังโทรมาหา ฉันนึกว่ามีเรื่องอะไร ที่แท้ถามว่าหมู่บ้านเรามีคนชื่อเจียงหนานไลฟ์ขายของหรือเปล่า บอกว่าเจียงหนานเป็นคนดังแล้ว”