เจียงหนานเป็นคนพูดเก่งมาตั้งแต่เด็ก ถ้าจะเถียงกับเธอ หวงเจียปิงไม่มีทางได้เปรียบแน่
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเธอเป็นฝ่ายมีเหตุผลเต็ม ๆ
หวงเจียปิงถูกเจียงหนานพูดจนเถียงไม่ออกสักคำ อ้าปากอยู่สองครั้งแต่ก็ไม่รู้จะพูดอะไร ได้แต่จ้องเธอตาค้าง
เขาอัดอั้นจนทนไม่ไหว เลยหันไปพาลใส่เจียงหยวนหยวน «หยวนหยวน เธอปล่อยให้น้องสาวทำแบบนี้จริง ๆ เหรอ? บ้านไหนกันที่พี่สาวต้องคอยทำตามน้องสาว? ไม่อายบ้างหรือไง?»
เจียงหยวนหยวนเป็นคนอารมณ์ดี ไม่ชอบเอาเรื่องเอาราว ปกติก็ยอมตามใจหวงเจียปิงทุกอย่าง
แต่พอน้องสาวมาบ้านตระกูลหวงกับเธอแล้วไม่ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่น เธอก็รู้สึกไม่สบายใจอยู่แล้ว พอได้ยินหวงเจียปิงพูดถึงน้องสาวแบบนั้น ไฟก็ลุกพรึ่บขึ้นมาทันที
เจียงหยวนหยวนเบิกตาโพลง «หวงเจียปิง นายหมายความว่ายังไง ใช้ฉันจนเคยตัวแล้วหรือไง? บอกไว้เลย บ้านฉันน้องสาวฉันเป็นคนตัดสินใจ เธอเป็นคนที่มีอนาคตที่สุดในบ้าน ฉันเต็มใจฟังเธอ!»
เจียงหยวนหยวนไม่เคยเถียงเขาแบบนี้มาก่อน หวงเจียปิงโมโหจนหน้าแดงก่ำ «เจียงหยวนหยวน วันนี้บ้านฉันมีแขก เธอจะหาเรื่องฉันให้ได้เลยใช่ไหม เธอ...»
ยังพูดไม่ทันจบก็มีคนขัดขึ้นมา
บริเวณที่พวกเขายืนอยู่ใกล้ห้องครัว แม่ของหวงเจียปิงได้ยินเสียง จึงรีบออกมา
«เจียปิง พอได้แล้ว พูดให้น้อยหน่อย» แม่หวงทำหน้าไม่สบอารมณ์ «มาทะเลาะกันต่อหน้าลุง จะไม่ขายหน้าหรือไง»
ป้าของเขาก็เดินออกมาด้วย ก่อนจะยิ้มแล้วพูดว่า «รั่วเฟิน จะขายหน้าอะไรกัน คนกันเองทั้งนั้น จะไปขายหน้าใครได้ล่ะ»
«เมื่อกี้ฉันก็บอกแล้วว่าจะช่วยเธอทำงาน เธอยังเกรงใจฉันอีก พอเถอะ เรื่องของเด็ก ๆ ก็ปล่อยให้พวกเขาจัดการกันเองเถอะ พวกเราสองพี่น้องคุยกันไป เดี๋ยวงานก็เสร็จแล้ว ไม่ต้องให้พวกเธอมาทำมือเปื้อนหรอก»