เกาเฉิงเห็นคนมาถึงแล้ว ก็รีบเข้าไปต้อนรับ
เกาเฉิงวางท่าถ่อมตน ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มประจบประแจง “คุณลู่ ลำบากคุณอุตส่าห์มาปลอบขวัญสตรีมเมอร์ด้วยตัวเอง สตรีมเมอร์ทุกคนมาพร้อมกันแล้วครับ”
ลู่เฟิ่งไป๋เหลือบมองเกาเฉิงอย่างเย็นชา ยังคงวางตัวสูงส่งเหมือนเช่นเคย
หูเจิ้นเอ่ยขึ้นข้าง ๆ “คุณลู่ได้ยินมาว่าผลตอบรับช่วงอุ่นเครื่องไลฟ์วันนี้ดีมาก มีสตรีมเมอร์คนหนึ่งทำผลงานโดดเด่น รีบพาคุณลู่ไปแนะนำให้รู้จักสิ”
ก่อนมา หูเจิ้นบอกลู่เฟิ่งไป๋ไว้แล้วว่านี่เรียกว่าการสร้างความประทับใจ พวกเขาไม่ต้องพูดเอง ปล่อยให้คนข้างล่างพาสตรีมเมอร์ที่ได้รับความสนใจสูงสุดในวันนี้ออกมา แบบนี้จะได้ดูไม่จงใจเกินไป
“เข้าใจแล้วครับ เข้าใจแล้ว! ขอบคุณคุณลู่ที่ให้ความสำคัญครับ!” เกาเฉิงนอบน้อมยิ่งกว่าเดิม เขาเบี่ยงตัวก้มลงเล็กน้อย พลางนำทางลู่เฟิ่งไป๋ไปยังกลุ่มสตรีมเมอร์
ผู้คนยืนเรียงรายกันอยู่ ลู่เฟิ่งไป๋เห็นเจียงหนานในฝูงชนตั้งแต่แรกเห็น
เขายื่นมือออกไป หูเจิ้นเข้าใจทันที จึงส่งช่อดอกไม้ที่ห่ออย่างประณีตหรูหราในอ้อมแขนให้เขา
แต่ก่อนที่ลู่เฟิ่งไป๋จะก้าวออกไป กระต่ายน้อยซึ่งยืนอยู่แถวหน้าสุดก็ชิงเดินขึ้นมา ยืนประจำตำแหน่งตรงกลางอย่างมั่นคง
ลู่เฟิ่งไป๋เห็นคนที่ขวางอยู่ตรงหน้า คิ้วก็ขมวดเข้าหากัน น้ำเสียงแฝงความดูแคลนอยู่ไม่น้อย “เธอเป็นใคร?”
เกาเฉิงรีบแนะนำอย่างกระตือรือร้น
“คุณลู่ครับ นี่คือสตรีมเมอร์กระต่ายน้อย เธอทำผลงานได้โดดเด่นมาโดยตลอด วันนี้ก็ทำผลงานได้สะดุดตาระหว่างไลฟ์เช่นกัน เป็นคนมีความสามารถที่หาได้ยากครับ”
ลู่เฟิ่งไป๋เกือบฟาดช่อดอกไม้ในมือใส่หัวเกาเฉิง!