เจียงหนานเทชาแห้งลงบนมือเล็กน้อย แล้วนำมาให้ดูหน้ากล้อง
“การเลือกชาดำมี 5 ขั้นตอน อย่างแรก ดูใบชาแห้ง เลือกใบที่ม้วนตัวแน่นสมบูรณ์ มีเศษผงน้อย สีดำมันวาว และมีขนอ่อนสีทองให้เห็นชัด”
“แบบที่อยู่ในมือฉันเป็นเกรดพิเศษ แทบทั้งหมดเป็นยอดอ่อน ซึ่งเป็นส่วนที่ละเอียดอ่อนที่สุดของใบชา ส่วนชาเกรดหนึ่งกับเกรดสองจะมียอดอ่อนน้อยกว่าและมีใบชามากกว่า”
เจียงหนานเห็นว่ามีคนในช่องแสดงความคิดเห็นถามว่าขนอ่อนสีทองคืออะไร จึงชี้ไปยังใบชาแห้งในมือแล้วอธิบายอย่างใจเย็น
“ทุกคนลองดูขนอ่อนสีทองบนผิวใบชาแห้งของเรานะ ขนอ่อนจะขึ้นบนยอดอ่อนที่สดและนุ่ม เป็นเครื่องหมายของชาดำคุณภาพสูง ยิ่งมีขนอ่อนมาก กลิ่นชาก็ยิ่งหอมเข้ม รสสัมผัสยิ่งนุ่มละมุน”
อธิบายจบ เจียงหนานก็ยกใบชาแห้งขึ้นมา ถือเข้าใกล้ปลายจมูกแล้วสูดกลิ่นเบา ๆ อย่างตั้งใจ
“ขั้นที่สอง ดมกลิ่น ใบชาแห้งต้องไม่มีกลิ่นไหม้ กลิ่นอับ หรือกลิ่นฉุนแปลก ๆ ควรเลือกแบบที่มีกลิ่นหอมเข้มข้นเป็นธรรมชาติ”
เจียงหนานวางใบชาแห้งกลับที่เดิม ก่อนยกแก้วชาดำที่ชงเสร็จแล้วขึ้นมาให้ทุกคนดูสีของน้ำชา
“ขั้นที่สาม ดูสีน้ำชา ถ้าไปเลือกซื้อที่ร้าน ปกติทางร้านจะชงให้ทุกคนลองชิมถ้วยเล็ก ๆ เลือกน้ำชาสีแดงสว่างใส ถ้าขุ่นคล้ำหรือดำก็อย่าเลือก”
เจียงหนานยกแก้วขึ้นจิบเล็กน้อย
“ขั้นที่สี่ ชิมรส เมื่อเข้าปากต้องลื่นคอ รสเข้มกลมกล่อม มีรสหวานติดปลายลิ้นชัดเจน ขมน้อย ฝาดน้อย และไม่บาดคอ”
“ขั้นที่ห้า ดูกากใบชา เลือกใบชาที่หลังชงแล้วนุ่มสม่ำเสมอ สีแดงสดและยืดหยุ่น”
หลังแนะนำทั้งหมดแล้ว เจียงหนานก็เสริมขึ้นมาอีกว่า
“ส่วนชาดำเกรดพิเศษดูจากอะไร ก็แยกได้จากปัจจัยเหล่านี้เหมือนกัน”