“สาม สอง หนึ่ง ขึ้นลิงก์ได้”
น้ำเสียงของสตรีมเมอร์ราบเรียบ ไม่ได้จงใจเร่งเร้าให้ตื่นเต้นหรือสร้างบรรยากาศกดดันให้รีบซื้อ
ท่าทีของเธอเหมือนกำลังคุยเรื่องสัพเพเหระ สบาย ๆ ราวกับปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติ
เฉาเจิ้นหยวนเห็นแล้วก็แอบส่ายหน้า ไลฟ์ขายของจะผ่อนคลายขนาดนี้ได้ยังไง? ถ้ามันง่ายขนาดนั้น ใคร ๆ ก็คงเป็นสตรีมเมอร์กันหมดแล้ว
เขายกถ้วยชากระเบื้องขาวขึ้นมา เป่าลมเบา ๆ ก่อนจิบอย่างไม่เร่งรีบ ความคิดล่องไปถึงแผนความร่วมมือในระยะต่อไป
หลังจากทดลองไลฟ์กับสตรีมเมอร์แถบภาคกลางติดต่อกันหลายราย ผลลัพธ์ก็ยังน่าผิดหวัง
หว่านซานหงเน้นคุณภาพระดับพรีเมียมของท้องถิ่น จุดแข็งอยู่ที่วัตถุดิบชั้นดีและราคาสมเหตุสมผล เฉาเจิ้นหยวนอยากหาสตรีมเมอร์ที่ภาพลักษณ์เข้ากับแบรนด์ของเขา
บางทีเขาอาจตั้งมาตรฐานสูงเกินไป จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครถูกใจสักคน
สตรีมเมอร์ที่พอมียอดขายมักพูดจาและวางท่าทางเกินจริง ไม่เข้ากับภาพลักษณ์ของแบรนด์
ส่วนบางคนที่รูปลักษณ์และบุคลิกภาพดี ความสามารถในการขายกลับไม่เข้าท่า ในเมื่อเป็นสตรีมเมอร์ขายของ จะไม่พูดถึงอัตราการเปลี่ยนผู้ชมเป็นลูกค้าก็ไม่ได้ ขายของไม่ออก เปิดตลาดไม่ได้ ต่อให้หน้าตาดีแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์
เมื่อคิดถึงสถานการณ์ตอนนี้ เขาก็อดคิดไม่ได้ว่าบางทีคงต้องลองติดต่อสตรีมเมอร์แถวหน้าดูอีกครั้ง ว่าจะต่อรองค่าร่วมงานให้ลดลงได้หรือเปล่า
เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย เหม่อมองไปข้างหน้า กำลังครุ่นคิดเพลิน ๆ จู่ ๆ ก็มีเสียงชัดเจนดังมาจากห้องไลฟ์:
“ขอบคุณทุกคนที่สนับสนุนนะคะ ชาแดงเกรดพิเศษ 500 ชุดที่เรามีคืนนี้ขายหมดแล้วค่ะ”
ประโยคนั้นดึงเฉาเจิ้นหยวนออกจากภวังค์ สีหน้าเขาชะงักค้าง ถ้วยชาในมือหยุดอยู่กลางอากาศ เขาเงยหน้าขึ้นโดยไม่รู้ตัว มองจอใหญ่ตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ