ไปเดินดูรอบ ๆ ก่อนแล้วกัน
กู้หวยพับกระดาษโน้ตใส่กลับเข้าที่เดิม ยัดลงกระเป๋ากางเกง จากนั้นก็เดินไปตามถนนเส้นนี้
[เหล่าสาวกพุ่งเข้าไปเลย ท่านกู้ซือเข้าไปในสำเนาแล้ว! คราวนี้เป็นดันเจี้ยนคัดเลือกการแข่งขันเดี่ยวระดับโลก! สำเนาเดี่ยวไม่ต้องพาลูกทีมไปด้วยแล้ว!]
[ท่านกู้ซือได้ใช้ชื่อจริงของตัวเองในสำเนานี้แล้ว! คราวนี้ไม่ต้องสวมบทบาทแล้วใช่ไหม?]
[สำเนาเป็นเมืองเล็ก ๆ นี่นา สำเนาเดี่ยวที่มีฉากใหญ่ขนาดนี้ไม่ค่อยเห็นเลยนะ เพราะยิ่งฉากใหญ่ สำเนาก็ยิ่งยาก]
[ใช่แล้ว สำเนาเดี่ยวปกติจะเป็นสองสำเนาที่ง่ายที่สุดสำหรับผู้เล่น หลังจากสำเนาที่สามก็เป็นสำเนาหลายคนหมดแล้ว]
[ในเมื่อเป็นสำเนาเดี่ยว ท่านกู้ซือก็ต้องเคลียร์ไวอีกแน่ คราวนี้เขย่าขวัญคนทั้งโลกแน่!]
ถนนทั้งสายยาวประมาณสามสี่ร้อยเมตร มีร้านตัดผม ร้านขายของชำ ร้านอาหาร ที่ทำการไปรษณีย์ ปั๊มน้ำมัน
ยังมีอีกที่หนึ่งดูเหมือนจะเป็นที่ว่าการอำเภอ หน้าประตูแขวนป้ายไม้แผ่นหนึ่ง: "ยินดีต้อนรับสู่เมืองตัวตลก!"
บนป้ายไม้มีรูปหน้ายิ้มวาดด้วยมือ หน้ายิ้มกลม ๆ ดวงตาโค้งเหมือนพระจันทร์เสี้ยว ปากฉีกถึงใบหู
กู้หวยเดินต่อไปอีกฟากหนึ่งของเมือง เธอเห็นร้านร้างแห่งหนึ่ง
ประตูร้านแง้มอยู่ เธอผลักประตูเข้าไป ก็พบชายหนุ่มคนหนึ่งนั่งพิงผนังอยู่ในมุม เข่าชันขึ้นมาจรดอก
พอเห็นกู้หวยเข้ามา เขาก็ดีดตัวขึ้นราวกับถูกเหยียบหาง เกือบเอาหัวโขกเข้ากับชั้นวางของด้านหลัง
"อย่า อย่าเข้ามา!" เสียงเขาสั่น