กู้หวยไม่ปิดบังแม้แต่น้อย “ใช่”
ตัวตลกเอียงศีรษะ กระดิ่งบนหัวส่งเสียงกรุ๋งกริ๋ง “ท่านพูดตรงนัก”
เมื่อได้ยินดังนั้น กู้หวยก็พูดตรงยิ่งกว่าเดิม “สิ่งที่เจ้าหยิบออกมาเมื่อครู่คือกุญแจรหัสชิ้นที่สาม”
ตัวตลกจ้องกู้หวย ยิ้มมองนางอยู่นานกว่าจะเอ่ยปาก “วันนี้ท่านมาที่นี่เพื่อเอามันไปหรือ”
กู้หวยพยักหน้า “ข้าอยากได้ แต่ไม่รู้ว่าจะเอามาอย่างไร”
ตัวตลกมองกู้หวยด้วยสายตายากจะพรรณนา “เรื่องเช่นนี้พบเห็นได้ยาก ผู้เล่นส่วนใหญ่ ต่อให้เดาได้ว่ากุญแจรหัสชิ้นที่สามอยู่ที่ไหน ก็ไม่มีใครบอกข้าต่อหน้าตรง ๆ”
กู้หวยกล่าวอย่างเห็นเป็นเรื่องธรรมดา “บอกเจ้าแล้วมีประสิทธิภาพกว่า”
รอยยิ้มบนใบหน้าตัวตลกกว้างขึ้น “ท่านคิดว่าการขอกุญแจรหัสจากข้าโดยตรงเป็นกลยุทธ์ที่ได้ผลหรือ”
กู้หวยไม่หลบเลี่ยง “ถ้าเจ้ายกกุญแจรหัสชิ้นที่สามให้ข้า เจ้าจะเสียอะไร”
ตัวตลกตอบโดยไม่ต้องคิด “กฎของเกมไม่อนุญาตให้ผู้ดูแลมอบกุญแจรหัสให้โดยตรง นี่คือหลักการพื้นฐาน”
กู้หวยรับคำทันที “กฎเจ้าเป็นคนตั้ง”
“กฎ...” ตัวตลกหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง “กฎไม่ได้เป็นสิ่งที่ข้าตั้งทั้งหมด”
กู้หวยถามต่อ “เช่นนั้นใครเป็นคนตั้ง”
ตัวตลกหันศีรษะไปทางน้ำพุ “ท่านรู้หรือไม่ว่าเกมนี้ทำงานอย่างไร มันไม่ใช่แค่ด่านเกมธรรมดา แต่มันคือ...”
ตัวตลกคล้ายกำลังหาคำอธิบายที่เหมาะสม สุดท้ายจึงเอ่ยออกมาคำหนึ่ง “ระบบนิเวศ”
“หมายความว่าอย่างไร”
“หมายความว่ามันมีกฎเกณฑ์ของตัวเอง มีตรรกะการทำงานของตัวเอง ข้าเพียงปรับเปลี่ยนสิ่งต่าง ๆ ภายในกรอบนี้ มิได้ควบคุมได้อย่างไร้ขีดจำกัด”