ผู้ที่กระตือรือร้นที่สุดคือทางการหลงกั๋ว เพราะถึงอย่างไรพวกเขาก็เป็นฝ่ายขอให้โจวเยี่ยนบรรยายต่อไป
“ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ผู้เล่นที่เป็นตัวแทนหลงกั๋วเข้าร่วมการแข่งขันรอบคัดเลือกบุคคลทั่วโลกครั้งนี้ ก็คือเทพกู้
เมื่อพิจารณาสำเนางานเลี้ยงแต่ง สำเนาหอพักประหลาด และสำเนาเมืองตัวตลกครั้งนี้ของเทพกู้ จะเห็นได้ว่าเทพกู้มีจุดเด่นอย่างหนึ่งที่ชัดเจน นั่นคือสวมบทบาทได้แนบเนียน
ขอเพียงสำเนาภารกิจมอบตัวตนให้แก่นาง นางก็จะหลอมรวมเข้ากับตัวตนนั้นได้อย่างสมบูรณ์แบบ ไม่มีความรู้สึกขัดเขินแม้แต่น้อย
หากมองเมืองตัวตลกเป็นสำเนาภารกิจ การกระทำหลายอย่างของเทพกู้ก็นับว่าเสี่ยงอันตรายอย่างยิ่ง
แต่หากมองเมืองตัวตลกเป็นเกมเสมือนจริง ในฐานะผู้เล่น เทพกู้มีหน้าที่ช่วยโลกโดยอาศัยความช่วยเหลือจากเหล่าเอ็นพีซี เพราะนางเป็นตัวเอกเพียงคนเดียว
เทพกู้ในฐานะผู้เล่นไม่เคยสงสัยเอ็นพีซีคนใดเลย การเล่นเกมจึงราบรื่นเป็นอย่างมาก
ตามการออกแบบของเกม เนื้อเรื่องภายในก็เข้าใจง่ายมาก ไม่มีอะไรมากไปกว่าบอสมีอดีตอันแสนเศร้า คิดว่าโลกนี้สมควรถูกทำลาย ตัวเองแท้จริงแล้วเป็นเพียงตัวตลก และรู้สึกว่าชีวิตมนุษย์ไม่คู่ควรให้มีอยู่ต่อไป……
บอสจึงขังผู้เล่นไว้ในเกม อยากเห็นผู้เล่นตายไปท่ามกลางความสิ้นหวัง เว้นเสียแต่ว่าจะมีใครสักคนที่แตกต่าง ใช้คุณธรรมสูงส่งและจิตใจบริสุทธิ์เกลี้ยกล่อมเขาได้ จึงจะนำไปสู่ตอนจบอันงดงาม
ตอนอยู่ในเมืองตัวตลก เทพกู้ตกอยู่ในสภาพสูญเสียความทรงจำ หากถามว่านางแตกต่างจากตอนที่ยังมีความทรงจำอย่างไร บางทีคงเป็นเพราะกล้าพูดกับเอ็นพีซีมากขึ้นกระมัง
เทพกู้ที่ยังไม่สูญเสียความทรงจำจะไม่ทำเรื่องไร้ประโยชน์ ทุกการกระทำของนางล้วนได้ผล