“......”
พอเขาพูดจบ แม้เฉียวซินซินกับเลขาจ้าวจะเห็นจนชินตาแล้ว แต่ชาวเน็ตในห้องถ่ายทอดสดกลับสัมผัสได้ถึงพลังทำลายล้างของถ้อยคำอย่างเต็มเปี่ยม
【ลุงตบหน้าฮ่า ๆ ๆ ...... สงสารเด็กผู้หญิงชื่อซินซินจังเลย ฮ่า ๆ ๆ ......】
【ชอบแบบหล่อแถมยังมีอาการนี่แหละ ฉันก็ว่าอยู่ ทำไมดูไลฟ์ไปดูไลฟ์มาในมือถึงมีตะเกียบเพิ่มมาคู่หนึ่ง ที่แท้ก็เจอคนที่ใช่แล้วนี่เอง】
【พวกคุณเลิกหัวเราะกันได้แล้ว เด็กยังเล็ก ทนลุงตบหน้าไม่ไหวหรอก แต่ฉันโตแล้ว ฉันไหว!】
【กางเกงของใครไม่เอาแล้วถึงโยนไว้ในคอมเมนต์เนี่ย? ฉันเพิ่งเข้ามาก็สะดุดล้มเลย】
ในภาพจากกล้อง
ชายหนุ่มขายาวกำลังจะก้มลงอุ้มเด็กตัวแสบตรงหน้า กลับไปคิดบัญชีให้เรียบร้อย
เฉียวซินซินเห็นท่าไม่ดี รีบพุ่งเข้าไปกอดกางเกงสแล็กที่รีดเรียบกริบของเขาไว้ แล้วเงยหน้าพูดอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ ว่า
“คุณอาฉี ใจเย็นก่อนค่ะ ลองทายดูสิว่าวันนี้หนูเจอใครมา?”
“ใคร?”
“นักรบชุดรัดรูป!”
“......”
“จริง ๆ นะคะ! พี่สาวคนนั้นมีเหล็กกล้ารถสู้สุดเจ๋งด้วย ปลอมตัวเป็นกระเป๋าเดินทางได้เลย!”
เธอเล่าด้วยสีหน้าตื่นเต้น มีแววไร้เดียงสาและเปี่ยมความฝัน ต่างจากผู้ใหญ่ตัวน้อยที่เพิ่งบอกว่าอายุน้อยไม่ได้แปลว่าสติปัญญาต่ำเมื่อครู่ราวกับเป็นคนละคน
หลอกเด็กด้วยเรื่องนักรบชุดรัดรูปไม่ได้ งั้นลองเอาไปหลอกผู้ใหญ่ดูบ้างแล้วกัน
“เฉียวซินซิน”
โอเค ผู้ใหญ่ก็หลอกไม่ได้เหมือนกัน
แทบจะทันทีที่เสียงของชายหนุ่มดังขึ้น แววตาเป็นประกายของเฉียวซินซินก็หม่นลง เธอหงอยคอตก ยอมจำนนแต่โดยดี
“หนูรู้แล้วว่าผิด......”
【ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ...... เด็กคนนี้มีแผนตั้งแปดร้อยแผน แต่กลวงโบ๋ทุกแผนเลย】
【ไม่เข้าใจพวกคุณเลย ไม่สงสารเด็กกันบ้างหรือไง ส่วนฉันไม่เคยหัวเราะเยาะใครหรอก แค่บังเอิญฟันร้อน เลยต้องเอาออกมาผึ่งลมให้เย็นหน่อย】