【สัตว์กับมนุษย์: สัตว์ร้ายผู้บ้าคลั่งและเจ้าเล่ห์ เจ้าต้องวางแผนพิธีบูชายัญนองเลือดอันโหดเหี้ยมอย่างรอบคอบ เพื่อประกาศการมาถึงของตัวตนอันยิ่งใหญ่ต่อโลกมนุษย์; มนุษย์ผู้หยิ่งผยองและมีสติ เจ้าต้องก่อการสังหารหมู่นองเลือดอย่างบ้าคลั่งเพียงลำพัง เพื่อพิสูจน์ว่าตัวเจ้าเองคือสัญลักษณ์ของตัวตนที่ยิ่งใหญ่ที่สุด】
【เลือดกับเนื้อ: เจ้าต้องชำระกายด้วยเลือดและเนื้อของตนเอง เพื่อประกอบพิธีบูชายัญต้องห้าม ความตายเป็นเพียงค่าตอบแทนเล็กน้อยที่สุด แล้วเจ้าจะได้คืนชีพจากกองเลือดท่ามกลางเกียรติยศอันไร้ที่สิ้นสุด】
ในห้วงเลือนราง มีภาพบางอย่างวาบผ่านเข้ามาในสมอง
สภาพแวดล้อมชื้นแฉะและมืดสลัว รอบด้านมีซากศพกองพะเนินนับไม่ถ้วน
กลิ่นเหม็นฉุนรุนแรง ราวกับก่อตัวเป็นไอพิษไปแล้ว
······
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ หลังจากได้รับคำชี้แนะจากเทพมารดาผู้เสื่อมทราม ในที่สุดฉันก็รู้แล้วว่าจะผ่านบาปดั้งเดิม·ความหยิ่งผยองยังไง!”
“ข้างบนหลงทางแล้ว”
“ทีมวางแผนใช้เท้าใส่ค่าตัวเลขหรือไง?”
“คำกำกับ ‘ราชันแห่งบาปดั้งเดิม·ความหยิ่งผยอง·ลูซิเฟอร์’ นี่มันอะไรกันเนี่ย อะไรคือระดับเดียวกันจะถูกตัดสินว่าเป็น ‘ผู้อ่อนแอ’ โดยตรง แล้วผู้อ่อนแอก็ไม่มีทางชนะได้ นี่มันกลายเป็นเทพแท้จริงไปแล้ว ยังจะมีระดับที่สูงกว่าเทพแท้จริงอีกหรือไง?!”
“ก็บอกแล้วไงว่าสมองทีมวางแผนโดนหมากินไปแล้ว”
โรแลนด์ยิ้มพลางมองเว็บบอร์ดทางการ
ในฐานะผู้สร้างเกมมือทอง เกม《ยุคเก่า·กาลอวสาน》วางจำหน่ายปุ๊บก็โด่งดังเป็นพลุแตก
เรียกได้ว่าฮือฮาไปทั่วโลก ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบการเล่นหรือเนื้อเรื่องอันงดงาม ล้วนผ่านการพิจารณาอย่างถี่ถ้วน
ส่วนเสียงด่าทอมากมายในเว็บบอร์ดนั้น
ต่อให้ได้รับคำชี้แนะจากเทพมารดาผู้เสื่อมทรามกี่ครั้งก็ไร้ประโยชน์ เพราะตั้งแต่เริ่มสร้างตัวละครนี้ เขาก็ไม่เคยคิดจะให้ผู้เล่นผ่านด่านตามปกติอยู่แล้ว ในบท【บาปดั้งเดิม·ความหยิ่งผยอง】ซึ่งเป็นบทสุดท้ายของมหาม่าน【บาปดั้งเดิม】ด้วยนั้น บอสตัวสุดท้ายของด่านกลับเป็นตัวละครที่ไม่มีใครคาดถึง
โรแลนด์·มอร์นิงสตาร์·ลูซิเฟล
ในเนื้อเรื่องช่วงแรก อีกฝ่ายแทบไม่มีจุดดึงดูดอะไรเลย นอกจากรูปลักษณ์ตัวละครที่ทำให้ทุกคนหลงใหลได้ หนึ่งคือไม่ได้อยู่ในระบบสุ่มตัวละคร สองคือไม่มีส่วนร่วมในเนื้อเรื่องหลักช่วงต้นถึงกลางเลยสักนิด และสามคือภูมิหลังของตัวละครที่บรรยายไว้ในช่วงแรกก็แสนธรรมดา
【บุตรชายคนโตของดยุกลูซิเฟล】
นอกจากจะเป็นตัวละครในเกมสวมบทบาทที่ผู้เล่นเข้าไปชวนคุยได้สองสามคำแล้ว ก็มีเพียงบทสนทนาประจำวันกับตัวละครอื่นที่กล่าวถึงเขาผ่าน ๆ เป็นครั้งคราว
สรุปแล้ว ในเรื่องราวเบื้องหลัง เขาเป็นตัวละครที่แทบไม่มีใครสังเกตเห็น
แทบไม่ต่างอะไรกับตัวละครประกอบทั่วไป
กระทั่งเนื้อเรื่องดำเนินมาถึงช่วงกลางค่อนไปทางท้าย ตัวละครนี้จึงเริ่มเผยโฉมอันลึกลับ
เมื่อเข้าสู่ช่วงท้าย เรื่องราวก็ยิ่งพลิกผันอย่างรุนแรง ความเกี่ยวพันของเหตุและผลนับไม่ถ้วนต่างถาโถมเข้าหาเขา
ชวนให้รู้สึกว่าเหตุและผลทั้งปวงล้วนตกมาอยู่บนบ่าของข้า
ปริศนาทั้งหมดเริ่มคลี่คลายเมื่ออีกฝ่ายปรากฏตัว
ตัวละครนี้เคยทำให้ผู้เล่นคิดอยู่พักใหญ่ว่าทีมวางแผนหมดมุก เขียนเนื้อเรื่องไม่เป็นแล้ว ถึงได้ขุดตัวละครนี้ออกมาใช้ จนกระทั่งบทสุดท้ายของม่าน【บาปดั้งเดิม】อย่าง【ความหยิ่งผยอง】จบลงอย่างสมบูรณ์ เนื้อเรื่องก็กลายเป็นตำนานทันที
หลังจากเข้าสู่ม่านถัดไป ซึ่งเป็นม่านสุดท้ายเช่นกัน นั่นคือ【กาลอวสาน】
บทบาทเชื่อมโยงเรื่องราวของตัวละครนี้ก็ปรากฏชัดเจนอย่างสมบูรณ์
ผู้ร้ายที่เหมือนฝ่ายธรรมะที่สุด และฝ่ายธรรมะที่เหมือนผู้ร้ายที่สุด ตามคำยกย่องของผู้เล่น
นอกจากนี้ยังได้รับฉายามากมาย
【ราชันแห่งความหยิ่งผยอง】
【ตัวเอกที่แท้จริง】
【ลูกรักของทีมวางแผน】
【สามี】
【สามีของฉัน】
【สามีแห่งชาติ】
【ร่างอวตารของเทพมารดาผู้เสื่อมทราม】......
ทุกครั้งที่มีบอสตัวใหม่ปรากฏในบทหลัง ๆ
คุณค่าของโรแลนด์·มอร์นิงสตาร์·ลูซิเฟลก็เพิ่มขึ้นอีกครั้งเสมอ
เดี๋ยวก่อน... อะไรนะ ตัวเอกเป็นการ์ดหกดาว แต่ตัวละครประกอบกลับเป็นการ์ดเจ็ดดาวงั้นเหรอ?
ใช่แล้ว นับจากช่วงเวลานี้《ยุคเก่า·กาลอวสาน》ก็เปิดตัวระบบใหม่ นั่นคือการ์ดตัวละครเจ็ดดาวใบแรก กระทั่งถึงตอนจบ ในบรรดาตัวละครกว่าร้อยคน ก็มีตัวละครการ์ดเจ็ดดาวเพียงห้าคนเท่านั้น และในหมู่พวกเขา โรแลนด์·มอร์นิงสตาร์·ลูซิเฟลโดดเด่นที่สุด ยังคงครองตำแหน่งระดับทีศูนย์อย่างมั่นคง ไม่มีผู้ใดสั่นคลอนได้
อันที่จริง《ยุคเก่า·กาลอวสาน》เป็นเกมที่เน้นเล่าเรื่องราวของตัวละครหลายคนมากกว่า
รัศมีของตัวเอกถูกลดทอนลงอย่างมาก จนแทบเรียกเขาว่าตัวเอกไม่ได้ด้วยซ้ำ
เขาเป็นเพียงตัวละครหกดาวหลักที่ทำหน้าที่ขับเคลื่อนเนื้อเรื่องเท่านั้น อีกทั้งยังมีกลไกเลื่อนระดับดาวแบบพิเศษในเกม
ในฐานะผู้สร้างเกมหลัก โรแลนด์มองเรื่องนี้เช่นนั้น
“แล้วสรุปต้องผ่านด่านความหยิ่งผยองยังไงกันแน่?”
“ขอร้องละ ผู้รู้ช่วยอธิบายที”
“ฉันเป็นมือใหม่ คำว่าได้รับคำชี้แนะจากเทพมารดาผู้เสื่อมทรามหมายความว่ายังไง?”
“อัดคลิปไว้แล้ว”
ในเวลานี้ ผู้เล่นนับไม่ถ้วนยังคงถกเถียงเรื่องนี้กันไม่หยุดบนเว็บบอร์ด
อันที่จริง การจะผ่านด่านของตัวละครนี้มีขั้นตอนสำคัญที่ขาดไม่ได้ นั่นคือรวบรวมหน้าปกของ【คัมภีร์แห่งสัจธรรม】เพื่อเข้าสู่เนื้อเรื่องพิเศษของบท【ความหยิ่งผยอง】 เมื่อทำเช่นนั้นก็ไม่ต้องต่อสู้ ระบบจะตัดสินให้ผ่านบทโดยอัตโนมัติ
ในเว็บบอร์ด มีผู้เล่นสายฟาร์มหนักหาทางแก้ได้แล้ว
“พวกนาย แค่รวบรวมหน้าปกคัมภีร์แห่งสัจธรรมให้ครบ ก็จะเข้าสู่เส้นเรื่องพิเศษได้ จากนั้นก็ผ่านด่านอัตโนมัติ เนื้อเรื่องคือโรแลนด์·มอร์นิงสตาร์·ลูซิเฟอร์จะถูก【คัมภีร์แห่งสัจธรรม】ฉบับสมบูรณ์ย้อนกลืน แล้วถูกผนึกไว้ ข่าวร้ายคือหน้าปกเก็บได้เฉพาะตอนผ่านแต่ละบทครั้งแรกเท่านั้น พูดอีกอย่างคือใครเก็บไม่ครบก็ต้องเริ่มเล่นรอบสองใหม่”
“?????”
“ไปตายซะ ไอ้ทีมวางแผนบ้าเอ๊ย”
“ทีมวางแผนเฮงซวยนี่ไม่เห็นผู้เล่นเป็นคนเลยจริง ๆ!”
“เพิ่มเติม: รายชื่อบทที่มีหน้าปก【คัมภีร์แห่งสัจธรรม】และวิธีเก็บ”
“กราบผู้รู้”
“กราบผู้รู้”
······
โรแลนด์มองเว็บบอร์ดแล้วอมยิ้มอย่างพึงพอใจ
ผู้เล่นย่อมด่าทีมวางแผนกันอยู่แล้ว เรื่องนี้เขาทำใจได้มานาน
อีกทั้งเขาไม่คิดว่าผู้เล่นทุกคนจะเข้าใจเขา หรือพูดให้ถูกคือเข้าใจเกมได้ ของที่ได้มาง่ายมักไม่เป็นที่เห็นค่า และสิ่งที่ไม่มีใครเห็นค่าก็มักถูกลืมได้ง่ายที่สุด การทำเช่นนี้ไม่เพียงไม่ทำให้ผู้เล่นหมดสนุก แต่ภายหลังจะกลายเป็นประเด็นที่ผู้คนพูดถึงกันอย่างออกรส และเป็นกระแสเรียกยอดเข้าชมได้แน่นอน
เพราะความจริงมักอยู่ในมือของคนส่วนน้อย
อืม... ช่างหยิ่งผยองจริง ๆ นะ โรแลนด์ เจ้านี่น่ะ
เขาคิดอย่างเบิกบานอยู่ในใจ
อีกทั้งในฐานะตัวละครที่เขาสร้างสรรค์อย่างตั้งอกตั้งใจที่สุด โรแลนด์ก็สมควรได้รับสิ่งนี้ และโรแลนด์เองก็สมควรได้รับมันเช่นกัน
······
เศษเสี้ยวความทรงจำนับไม่ถ้วนส่องวาบอยู่ในสมอง
ราวกับภาพสไลด์ที่ฉายต่อกัน
ศีรษะของเขาราวกับถูกผ่าเปิด กะโหลกถูกงัดขึ้น มีเข็มเหล็กเล่มใหญ่แทงเข้าไปกวนสมองอย่างรุนแรง ความเจ็บปวดแสนสาหัสทำให้โรแลนด์สะดุ้งตื่น รอบตัวพร่าเลือน อาจเป็นเพราะไม่ได้เปิดไฟ
เขาพยุงตัวลุกขึ้น ตั้งใจจะคลำหาดวงโคมติดผนัง
กลับว่างเปล่า
กลิ่นฉุนแสบจมูกพุ่งเข้ามา ทำให้เขาแทบสำรอก
“นี่มันอะไรกัน?!”
โรแลนด์คิดในใจ
นี่ฮาจิมิทำข้าวต้มให้เจ้าหมาตอนอยู่บนเตียงหรือไง?
ก่อนนอนเขาก็ไล่สัตว์เลี้ยงทุกตัวออกไปหมดแล้วนี่นา
ความเจ็บปวดรุนแรงไม่เปิดโอกาสให้เขาคิดอะไรได้มาก เขาเพียงพลิกตัวนอนตะแคงบนพื้นเหนียวเหนอะ มือทั้งสองกุมศีรษะ ขดตัวงอ ราวกับท่านี้จะช่วยบรรเทาความทรมานได้บ้าง จนในที่สุดความเจ็บปวดค่อย ๆ ทุเลาลง ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าใด แสงสว่างค่อย ๆ ส่องเข้ามา เผยให้เห็นความมืดมิดและสิ่งโสมมทั้งปวง
ในเวลาเดียวกัน โรแลนด์ก็ลืมตาขึ้น
เขามองสถานที่แปลกหน้าแห่งนี้
ในดวงตา มีตัวอักษรสีดำสนิทบิดเบี้ยวขยับยุกยิกเหมือนหนอน
นี่ไม่ใช่อักษรชนิดใดที่เขาคุ้นเคย
แต่ถึงอย่างนั้น เขากลับเข้าใจมันได้
【สัตว์กับมนุษย์: สัตว์ร้ายผู้บ้าคลั่งและเจ้าเล่ห์ เจ้าต้องวางแผนพิธีบูชายัญนองเลือดอันโหดเหี้ยมอย่างรอบคอบ เพื่อประกาศการมาถึงของตัวตนอันยิ่งใหญ่ต่อโลกมนุษย์; มนุษย์ผู้หยิ่งผยองและมีสติ เจ้าต้องก่อการสังหารหมู่นองเลือดอย่างบ้าคลั่งเพียงลำพัง เพื่อพิสูจน์ว่าตัวเจ้าเองคือสัญลักษณ์ของตัวตนที่ยิ่งใหญ่ที่สุด...】
【เลือดกับเนื้อ: เจ้าต้องชำระกายด้วยเลือดและเนื้อของตนเอง เพื่อประกอบพิธีบูชายัญต้องห้าม ความตายเป็นเพียงค่าตอบแทนเล็กน้อยที่สุด แล้วเจ้าจะได้คืนชีพจากกองเลือดท่ามกลางเกียรติยศอันไร้ที่สิ้นสุด...】
······