เขาเกาหัวอย่างกระอักกระอ่วน ไม่คิดมากแล้วกัน ไว้ค่อยออกกำลังกายทีหลังก็ได้!
เขานึกขึ้นได้ว่าเมื่อกี้เหมือนได้รับแพ็กเกจของขวัญมือใหม่มาชุดหนึ่ง!
“กระเป๋า!” เขาพึมพำในใจ ทันใดนั้นพื้นที่ว่างเปล่าขนาด 4 เมตร × 4 เมตรก็ปรากฏขึ้นในหัว!
มีหีบของขวัญวางอยู่ตรงกลางพื้นที่!
“นี่คงเป็นแพ็กเกจของขวัญมือใหม่สินะ เปิดเลย!”
หีบของขวัญหายไป แล้วถูกแทนที่ด้วยไอเทมใหม่สามชิ้น!
“ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่เปิดแพ็กเกจของขวัญมือใหม่ ได้รับแต้มค่าสถานะ 5 แต้ม, คูปองแลกไอเทมจากร้านค้า (มูลค่าไม่เกิน 500 แต้ม) 1 ใบ และแต้ม 100 แต้ม!”
“แต้มค่าสถานะ... เชี่ย! ให้มาตั้ง 5 แต้มตรง ๆ เลยเหรอ! ในที่สุดก็จะได้สลัดฉายานักศึกษามหาวิทยาลัยบอบบางได้สักที!”
โจวอี้ตื่นเต้นสุดขีด เขาเพิ่มพละกำลังกับความแข็งแกร่งอย่างละ 1 แต้มจนเป็น 5 แต้ม ส่วนความว่องไวเพิ่มไป 2 แต้ม!
แบบนี้ค่าสถานะทั้งสี่ด้านก็ถึงระดับคนปกติแล้ว!
แต้มสุดท้ายเขาใส่ลงในความแข็งแกร่ง!
หลังจัดสรรค่าสถานะเสร็จ กระแสอุ่นสายหนึ่งก็ผุดขึ้นในร่างกายอย่างไร้ที่มา!
เขารู้สึกได้ว่าพละกำลังของตัวเองกำลังเพิ่มขึ้น!
สบายจัง อบอุ่นจัง!
อบอุ่นราวกับได้กลับไปอยู่ในอ้อมกอดของแม่!
ห้าวินาทีต่อมา กระแสอุ่นก็สลายไป!
โจวอี้กำหมัดแล้วคลายมือ
เขารู้สึกว่าทั้งร่างเต็มไปด้วยพละกำลัง!
เขาร้องฮึบฮับ พลางต่อยอากาศตรงหน้าเป็นชุด รู้สึกถึงพละกำลังอันพลุ่งพล่านแล้วจึงหันกลับไปมองหน้าต่างระบบอีกครั้ง!
คูปองแลกไอเทมจากร้านค้าหนึ่งใบ แต้ม 100 แต้ม!
แต้มเป็นสกุลเงินของระบบ ใช้ซื้อไอเทมในร้านค้าได้!
ไม่รู้ว่า 100 แต้มถือว่ามากหรือน้อย!
โจวอี้เดาว่าคงไม่มากเท่าไร!
อย่างไรเสีย นี่ก็แค่แพ็กเกจของขวัญมือใหม่เท่านั้น!
เขาเปิดร้านค้าระบบ หน้าตาก็คล้ายร้านค้าในเกมอยู่ไม่น้อย!
โจวอี้เห็นสินค้าที่มีสัญลักษณ์เหรียญทองอยู่ด้านบนสุดของร้านค้าทันที!
เขากดเข้าไปดู แล้วพบว่ามันคือเงิน!
สามารถใช้แต้มแลกเงินที่ใช้ได้จริงในโลกปัจจุบัน!
1 แต้มแลกได้ 10,000 หยวน!
“เชี่ย 1 แต้มแลกได้ 10,000 หยวน! ประเมินแกต่ำไปแล้วนะระบบ! เพิ่งมาก็แจกเงินล้านให้เลย สมกับเป็นระบบตัวพ่อ!” โจวอี้ยอมรับว่าเมื่อครู่เขาประเมินระบบต่ำไปจริง ๆ จึงรีบขอโทษทันที!
เขาไม่ได้เลือกแลกเงิน แต่เริ่มตรวจดูไอเทมในร้านค้า!
มีแต้มค่าสถานะขายด้วย จำกัดซื้อวันละ 1 แต้ม ราคา 100 แต้ม!
ยังมีสกิลด้วย แต่ราคาแพงเอาเรื่อง!
สกิลระดับเริ่มต้นราคา 100 แต้ม ระดับชำนาญราคา 1,000 แต้ม ระดับเชี่ยวชาญราคา 10,000 แต้ม และระดับสมบูรณ์แบบราคา 100,000 แต้ม!
สรุปสั้น ๆ คือ สิ่งที่คุณนึกออกมีขายหมด ส่วนสิ่งที่คุณนึกไม่ถึงก็มีเหมือนกัน!
ขอแค่มีแต้มมากพอ ต่อให้เป็นจักรวาลก็ซื้อได้!
ตอนนี้เขามีแต้มอยู่ 100 แต้ม กับคูปองแลกไอเทมมูลค่า 500 แต้ม!
จะซื้ออะไรดี เขาต้องคิดให้รอบคอบ!
ปิดระบบแล้ว เขาก็เริ่มสำรวจห้อง!
“ระบบ นี่เป็นโลกซีรีส์เรื่องเดียว หรือเป็นโลกที่รวมซีรีส์หลายเรื่องเข้าด้วยกัน?”
“โลกปัจจุบันคือเรื่องมาแต่งงานกันเถอะ!”
พอได้ยินว่าเป็นโลกของเรื่องมาแต่งงานกันเถอะ ดวงตาของโจวอี้ก็เป็นประกาย!
เขาเคยดูซีรีส์เรื่องนี้ ตอนนั้นดูเพราะอยากชื่นชมรูปร่างของเทพธิดาเกาหยวนหยวน!
ไม่คิดเลยว่าจะได้มาอยู่ที่นี่!
เทพธิดาในวัยเด็กของเขาแท้ ๆ น่าเสียดายที่ถูกไอ้สารเลวเจ้าโหยวถิงแย่งไป!
ความแค้นที่ถูกแย่งภรรยา ไม่มีวันอยู่ร่วมฟ้าเดียวกันได้!
พอนึกถึงเจ้าโหยวถิง โจวอี้ก็แค้นจนแทบกัดฟัน!
ยังดีที่คราวนี้เขาจะได้ใกล้ชิดกับเทพธิดาอย่างเต็มที่แล้ว!
แค่คิดถึงวันหนึ่งในอนาคตที่ได้กอดเกาหยวนหยวนนอนด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน เดินเล่นด้วยกัน หรือกระทั่งทำเรื่องอย่างว่าด้วยกัน!
เขาก็ตื่นเต้นจนแทบอดใจไม่ไหว!
เขารีบวิ่งเข้าห้องน้ำ ใช้เวลาสิบนาทีสงบสติอารมณ์ให้ได้!
จากนั้นก็เริ่มล้างหน้าแปรงฟัน!
“ระบบ ตอนนี้ผมมีสถานะอะไร ถูกกฎหมายหรือเปล่า?”
“ติ๊ง กำลังถ่ายโอนข้อมูลสถานะของโฮสต์... ถ่ายโอนเสร็จสิ้น!”
ข้อมูลสายหนึ่งหลั่งไหลเข้าสู่สมอง โจวอี้ใช้เวลาไม่นานก็ทำความเข้าใจข้อมูลทั้งหมดได้!
เขาก็คือโจวอี้ เพียงแต่เป็นโจวอี้วัย 30 ปี!
มองตัวเองในกระจก คิ้วเข้มตาโต ใบหน้าเปี่ยมความเที่ยงธรรม สูง 182 เซนติเมตร รูปร่างสูงเพรียวสมส่วน!
ใครเห็นก็ต้องชมว่าเป็นหนุ่มหล่อ!
เรื่องครอบครัวเรียบง่ายมาก ในทะเบียนบ้านมีแค่เขาคนเดียว!
เขาเติบโตในสถานสงเคราะห์ตั้งแต่เด็ก เรียนมหาวิทยาลัยระดับชั้นนำ สาขาปรัชญา!
ช่วยไม่ได้ คะแนนถึงเกณฑ์อยู่แค่สาขานี้!
คิดเสียว่าเป็นสาขาที่ไม่ค่อยมีประโยชน์แต่ก็ยังอยู่ในมหาวิทยาลัยชั้นนำ เขาจึงพุ่งตัวเข้าเรียนสาขาปรัชญา!
หลังเรียนจบ เขาเลือกสอบเข้ารับราชการทันที จะว่าไปก็โชคดีไม่น้อย!
ตอนสอบข้อเขียนได้อันดับสอง ส่วนสัมภาษณ์ได้อันดับสาม!
คะแนนรวมอยู่อันดับสาม!
คนอันดับหนึ่งไม่ผ่านการตรวจสอบประวัติการเมือง ส่วนคนอันดับสองคิดว่าตัวเองหมดหวังแล้ว จึงกลับบ้านเกิดไป หน่วยงานติดต่อไม่ได้ สุดท้ายเขาที่อยู่อันดับสามเลยได้ตำแหน่งมาแบบฟลุก ๆ!
กลายเป็นข้าราชการประจำคนหนึ่งของสำนักงานกิจการพลเรือนเขตเฉาหยาง!
ทำงานที่สำนักงานกิจการพลเรือนมาเจ็ดแปดปี เขาก็ซื้อทั้งบ้านทั้งรถได้แล้ว!
งานประจำวันก็ง่ายมาก แค่ดูแลการจดทะเบียนสมรสกับการจดทะเบียนหย่า!
งานเรียบง่าย เลิกงานตรงเวลา ที่ทำงานมีโรงอาหาร มีทั้งอาหารและที่พักให้ วันหยุดสุดสัปดาห์สองวัน สวัสดิการประกันห้าประเภทกับกองทุนที่อยู่อาศัยครบ!
ถ้าไม่พักหอพักก็มีเงินช่วยค่าเช่าบ้าน!
จะว่าไปก็ต้องเป็นหน่วยงานรัฐจริง ๆ!
หลังล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ เขาก็เดินมาที่ห้องนั่งเล่น บ้านไม่ใหญ่ มีพื้นที่ 89 ตารางเมตร เป็นห้องนอนสองห้อง ห้องนั่งเล่นหนึ่งห้อง ห้องครัวหนึ่งห้อง และห้องน้ำหนึ่งห้อง!
ตอนนี้เป็นปี 2013 ราคาบ้านเริ่มขยับสูงขึ้นแล้ว!
ยังดีที่เขาซื้อทัน!
บ้านอยู่ใจกลางเขตเฉาหยาง ขับรถไปที่ทำงานใช้เวลาราวสิบนาที!
ตอนซื้อราคาเต็มเกือบ 3 ล้านหยวน!
เงินดาวน์ 20% หรือ 600,000 หยวน ส่วนที่เหลือหักจากกองทุนที่อยู่อาศัย!
เขาไม่ต้องควักเงินเองสักหยวน!
รถเป็นโฟล์คสวาเกนมือสอง ราคาไม่แพง แค่สามหมื่นกว่าหยวน!
สำรวจห้องรอบหนึ่งก็พบว่าค่อนข้างรก!
ช่วยไม่ได้ ผู้ชายตัวคนเดียวอยู่บ้านก็ต้องรกบ้างเป็นธรรมดา!
เขาไม่มัวคิดมาก ทำอะไรง่าย ๆ กินไข่หนึ่งฟอง ดื่มนมหนึ่งแก้ว ก็จัดการมื้อเช้าเรียบร้อย!
จากนั้นเปลี่ยนเป็นสูท แล้วจัดทรงผมให้ทันสมัยอีกหน่อย!
“หล่อจริง!”
ชื่นชมตัวเองอยู่พักหนึ่ง เขาก็หยิบกระเป๋าออกจากบ้าน!
ลงมาถึงชั้นล่าง เขาขึ้นรถคันโปรดแล้วขับไปที่ทำงาน!
สิบนาทีต่อมา เขาจอดรถในลานจอดรถหน้าที่ทำงาน!
เพิ่งลงจากรถก็เห็นผู้ชายที่แต่งตัวเหมือนเขาเดินลงมาจากรถคันหนึ่ง!
คนที่มาคือเพื่อนร่วมงานของเขา ตัวเอกของซีรีส์ กัวหราน!
กัวหรานเข้าทำงานที่สำนักงานกิจการพลเรือนก่อนเขาหนึ่งปี ทั้งคู่สนิทกันมาก!
“เช้า กัวหราน!”
“เช้า ลุงโจว!”
“โธ่ บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเรียกฉันว่าลุงโจว! เรียกเสี่ยวอี้สิ จะได้ดูหนุ่ม!” โจวอี้ขมวดคิ้วบ่นทันที!
“ช่วยไว้หน้าตัวเองหน่อยได้ไหม? ผู้ชายอายุสามสิบแล้วยังทำเป็นหนุ่มอีก น่าขำชะมัด!” กัวหรานเหลือบมองโจวอี้ด้วยสายตาดูแคลน!
“ยี่สิบเก้าโว้ย ฉันเพิ่งยี่สิบเก้า! วันเกิดครบสามสิบยังมาไม่ถึงด้วยซ้ำ!”
“ชิ!”
ทั้งคู่เดินเข้าไปในที่ทำงาน คนหนึ่งไปที่แผนกจดทะเบียนหย่า อีกคนไปที่แผนกจดทะเบียนสมรส!
เจ้าหน้าที่ของทั้งสองจุดสลับหน้าที่กัน ทุกครึ่งปีจะสลับกันครั้งหนึ่ง!
พอมาถึงห้องทำงานของตัวเอง โจวอี้วางกระเป๋าลง หยิบกระติกน้ำร้อนบนโต๊ะมาเทน้ำใส่แก้ว แล้วใส่ใบชาลงไป!
จากนั้นนั่งลงบนเก้าอี้ รอให้ถึงเก้าโมงอย่างเงียบ ๆ!
พอเก้าโมงตรง ประตูสำนักงานกิจการพลเรือนก็เปิดออก!
ผู้คนที่รออยู่ข้างนอกเริ่มทยอยเดินเข้ามา!