เพราะทุกคนต่างตั้งตารอมื้อฉลองขึ้นบ้านใหม่ตอนเย็น มื้อกลางวันจึงกินกันง่าย ๆ โจวหลานต้มโจ๊กมันเทศกับข้าวโพดหม้อใหญ่ แม้แต่หมั่นโถวข้าวโพดก็ไม่ได้ทำ
หลังกินมื้อกลางวันเสร็จ ระหว่างพักเที่ยงซึ่งข้างนอกแทบไม่มีคน เซี่ยเนี่ยนอันกับซูเถาที่หิ้วตะกร้าไปบ้านฝ่ายบัญชีก่อน จากนั้นก็ไปบ้านหัวหน้ากองผลิต แล้วจึงไปบ้านผู้ใหญ่บ้านเป็นที่สุดท้าย
ทั้งสองวางเหล้าหนึ่งขวดกับน้ำตาลทรายแดงครึ่งชั่งลงบนโต๊ะบ้านผู้ใหญ่บ้าน แล้วกล่าวขอบคุณผู้ใหญ่บ้านกับป้าซิ่วหลานอย่างจริงใจ
ถ้าไม่ได้พวกเขาช่วย บ้านของทุกคนคงสร้างเสร็จเร็วขนาดนี้ไม่ได้ อีกทั้งข้าวของหลายอย่างในบ้านก็เป็นป้าซิ่วหลานที่ช่วยหาคนมาแลกให้ ช่วยประหยัดแรงพวกเธอไปได้มาก
“ลุงใหญ่ ป้าคะ ไม่ต้องเกรงใจรับของไว้เถอะค่ะ นี่เป็นน้ำใจจากพวกเราทุกคน” ซูเถาห้ามมือป้าซิ่วหลานไว้ “แล้วพวกเรายังอยากขอแลกไก่แม่พันธุ์สักตัวด้วยค่ะ”
“พวกเราคิดว่าตอนเย็นจะกินข้าวด้วยกันให้ครึกครื้นสักหน่อย ถ้าไม่มีเนื้อสักอย่างก็ดูไม่ดี เลยอยากรบกวนให้ช่วยหน่อยค่ะ”
พอหลี่ซิ่วหลานได้ยินว่าพวกเธอจะแลกไก่แม่พันธุ์ ก็รีบให้ลูกสะใภ้คนโตไปจับไก่แก่ที่ไม่ออกไข่แต่ก็เสียดายไม่กล้าฆ่ามาให้ทั้งสองตัวหนึ่ง
หลังสองสาวกลับไปแล้ว หลี่ซิ่วหลานก็เอาของที่พวกเธอนำมาล็อกเก็บไว้ในตู้ ก่อนหันไปพูดกับหลิวฝูเซิงว่า “เด็ก ๆ ในเรือนพักปัญญาชน ฉันว่าพวกที่อยู่เรือนหลังนี่ใช้ได้ทุกคนเลย”
“ฉันชอบซูเถาที่สุด ถึงจะซุกซนไปหน่อย แต่ทำอะไรตรงไปตรงมาและหัวไว”