ในหีบไม้เต็มไปด้วยหนังสือ แถมยังเห็นชัดว่าเป็นหนังสือที่มีคนอ่านแล้ว ช่องว่างระหว่างหนังสือกับหีบยัดแน่นไปด้วยหนังสือพิมพ์
ซูเถาหยิบหนังสือเล่มบนสุดขึ้นมาอย่างไม่ใส่ใจ ใต้หนังสือมีหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งพับไว้อย่างเรียบร้อย ไม่รู้ว่าตั้งใจหรือบังเอิญ ด้านที่หงายขึ้นมาพอดีเป็นประกาศตัดขาดความสัมพันธ์ของพ่อแม่หยางเสี่ยวฉิน
พื้นที่ตรงนั้นเล็กพอ ๆ กับแผ่นไพ่นกกระจอก ตัวหนังสือมีไม่มาก แต่บอกเล่าต้นสายปลายเหตุไว้อย่างชัดเจน
“นี่เป็นประกาศตัดขาดความสัมพันธ์จริง ๆ ด้วย!”
โจวหลานลืมไปเสียสนิทว่าตัวเองอยู่ฝ่ายเดียวกับซูเถา หยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาอ่านทันที
เหวินจิ้งยิ่งได้ทำเลดี เกาะแขนโจวหลานแล้วชะโงกอ่าน ทั้งคู่ลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าเคยทะเลาะกัน
อ่านจบ เหวินจิ้งก็ถลึงตาใส่หยางเสี่ยวฉินที่ยังฟุบอยู่บนพื้น แววตาเต็มไปด้วยความสงสัย
เฝิงเว่ยกั๋วเห็นทุกคนอ่านจบแล้วต่างมีสีหน้าเหยียดหยาม จึงเบียดเข้าไปแย่งหนังสือพิมพ์จากมือเจียงหมิงหย่วน กวาดตาอ่านเนื้อหาอย่างรวดเร็ว ก่อนขมวดคิ้วแล้วส่งหนังสือพิมพ์ให้หยางเสี่ยวฉิน
“ที่เขียนอยู่ในนี้จริงหรือเปล่า?”
“เธอเอาเงินที่เตรียมไว้ให้น้องชายแต่งงานไปหมดเลยจริง ๆ เหรอ?”
หยางเสี่ยวฉินรับหนังสือพิมพ์มาด้วยใบหน้าซีดเผือด รีบอ่านเนื้อหาจนจบ แผ่นหลังพลันค้อมงอลง พ่อแม่คงรู้แล้วว่าเงินในบ้านหายไป
“นั่นมันเงินของฉันเอง ฉันเอาเงินตัวเองไปแล้วผิดตรงไหน?”
หยางเสี่ยวฉินพยายามแก้ตัวสุดชีวิต แต่สายตาของทุกคนที่มองเธอกลับไม่มีความเห็นใจแม้แต่น้อย มีแต่ความระแวดระวัง
ขนาดของในบ้านตัวเองยังแอบหยิบ แล้วจะมาแอบหยิบของคนอื่นด้วยหรือเปล่า?